கனி அப்டேட்ஸ் – 42

கனி புதுவிதமான ஒரு பாட்டுக்குப் பாட்டு விளையாட்டை விளையாட விரும்புவான். அதாவது அவன் ஒரு பாட்டின் எந்த இடத்திலிருந்தும் ஏதேனும் ஒரு வரியைச் சொல்வான். உடனே அடுத்த அடியை நாம் சொல்ல வேண்டும். நமக்கு மூன்று வாய்ப்பு தருவான் – அதாவது மூன்று முறை அதே வரியைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்வான். பதில் வரவில்லை என்றால் கடுப்பாகிவிடுவான்.

அவன் கேட்கும் பாடல்கள் எல்லாவற்றையும் கேட்டே ஆகவேண்டியிருப்பவள் என்கிற முறையில் என்னால் மட்டுமே இவ்விளையாட்டை சரியாக ஆட முடியும். பாலாவிடம் கனியை தனியாக விட்டால் அவர்கள் உரசிக் கொள்ளும் முக்கியமான சிக்கல்களில் இதுவும் ஒன்று.

இரண்டு நாள் முன்பு என்னிடம் வந்து ”நீ தூங்கும் போது” என்று ஆரம்பித்தான். கண்ணான கண்ணே பாட்டிலிருந்துதான் சொல்கிறான் எனக்கு நன்றாகப் புரிந்தது. போன வாரத்தில் இரண்டு முறை நள்ளிரவில் எழுந்து அமர்க்களம் செய்து வைத்திருந்தான். அந்த நினைவில் அவனை முறைத்தபடியே “நானும் உன் பக்கத்துல டமால்னு படுத்து தூங்கிருவேன்” என்றேன். குழம்பிப் போனவன் திரும்பத் திரும்ப அதே வரிகளைச் சொல்லிப் பார்த்தான். நானும் சளைக்காமல் இதே பதிலைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன்.

பார்த்துக் கொண்டிருந்த பாலா சண்டை வரும் போலிருக்கே, தட்டில் மிக்சர் போட்டு எடுத்து வரலாமா என்று யோசிப்பது புரிந்தது. ஆனாலும் ஒரு அசம்பாவிதமும் நிகழவில்லை. தான் செய்த ஏதோ ஒரு தவற்றுக்கான உள் குத்துதான் என் சத்தியாகிரகம் என்று புரிந்தவனாய் கனி சமர்த்தாக அடுத்த வேலையைப் பார்க்கப் போய்விட்டான். அவனைப் பற்றித்தான் சொல்லியிருக்கிறேனே, மிஸ்ஸியம்மா நம்பியார் போல, செல்லுமிடத்தில் மட்டுமே சினங்காட்டுவான், செல்லுபடியாகாது என்று தோன்றினால் வெற்றிகரமாகப் பின்வாங்கி விடுவான்.

அவன் வேறு விளையாட்டில் மும்மரமானதும் பாலா என்னிடம் “அவன் என்ன பாட்டு கேட்டான்? ஆனா நிச்சயமா நீ சொன்னது தப்பான பதில்தானே? ஆனாலும் எப்படி டென்ஷனாகாம சமாதானமா போயிட்டான்?” என்று விசாரித்தார்.

அவன் கண்ணான கண்ணே பாட்டில் வரும் “நீ தூங்கும் போது முன்னெற்றி மீது முத்தங்கள் வைக்கணும்” வரியில் முதல் பாதியைச் சொல்லி இரண்டாம் பாதியை நான் சொல்ல வேண்டுமென்று எதிர்பார்த்தான். அந்தப் பாட்டு அப்பா பாடற பாட்டில்லயா, அதுனால அப்படி இருக்கு. நான் அம்மா பாடினா அந்தப் பாட்டு எப்படி இருந்திருக்குமோ அத சொன்னேன், அதான் பேசாம போயிட்டான் என்றேன். முறைத்தபடியே அவரும் அடுத்த வேலைய பார்க்கப் போனார்.

Posted in கனி அப்டேட்ஸ், குழந்தை வளர்ப்பு | Tagged , | 1 Comment

எல்லோரும் எல்லாமும் பெற வேண்டும்

வெயிலின் கவிதைகளைப் பற்றி பேசும்போது ஜெயமோகன் ஓரிடத்தில் இப்படி சொல்கிறார் – “நாம் ஒவ்வொருவரும் தனிமனிதர்களாகிவிட்டோம் .நமக்கு நம்முடைய பிரச்னைகள், நம்மைச்சார்ந்தவர்களுடைய பிரச்னைகள் மட்டுமே மொத்தமாக தெரிகின்றன. அதற்கப்பால் ஒரு பிரச்னை நமக்குத்தெரியவேண்டுமென்றால் அது நம்மையும் நேரடியாகப் பாதிக்கக்கூடிய பிரச்னையாக இருக்கவேண்டும். பிறன் துயரம் பிறன் துயரமேதான். நம் துயரம் அல்ல அது.”

இதுவே உண்மை என்று நானும் அறிந்திருக்கிறேன் கடந்த சில வருடங்களாகவே நானும் சரி பாலாவும் சரி ஆட்டிசம் குறித்து மட்டுமே பெரும்பாலும் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆயினும் நெருங்கிய நண்பர்களில் கூட பெரும்பான்மையினர் அவ்வகை பதிவுகளை முழுவதாக படிப்பதும் இல்லை உள்வாங்கிக் கொள்வதுமில்லை. லைக்குகளுக்கும், கமெண்டுகளுக்கும் குறைவில்லைதான். ஆனால் சொல்லும் விஷயங்கள் அவர்களின் மனதை தைப்பதில்லை என்பதை பல்வேறு சம்பவங்களில் புரிந்து கொண்டிருக்கிறோம். ஆயினும் என்கடன் பணி செய்து கிடப்பதே எனும் கொள்கையின்படி தொடர்ந்து இப்பாதையில் பயணிக்க வேண்டியிருக்கிறது
.

இன்று சர்வதேச மாற்றுத்திறனாளிகள் தினம் – International Day of Persons with Disabilities.

நம்மில் குறைகள் இல்லாத மாமனிதர் என்று எவருமே இல்லை. படங்களிலும் கதைகளிலும் செதுக்கி உருவாக்கப்படும் அப்பழுக்கற்ற குறைகளே இல்லாத தோல்வியே காணாத கதாபாத்திரங்கள் யாரும் நிஜத்தில் உயிர் வாழ்வதில்லை. எனவே எவ்வகைக் குறையையும் எள்ளி நகையாடவோ இடக்கையால் ஒதுக்கவோ செய்யாதீர்கள்.

நெருநல் உளனொருவன் இன்றில்லையெனும் பெருமை கொண்டதிவ்வுலகு என்றார் நம் பாட்டனார். ஆனால் நேற்று நன்றாக இருந்த ஒருவர் இன்றும், என்றும் அவ்வண்ணமே இருப்பார் என்று கூட உறுதியில்லாத சூழலில் வாழ்கிறோம் நாம். முதுமையில் அல்சைமரோ பார்கின்சனோ வராது என்பதற்கு எந்தவித உறுதியும் கிடையாது. அவ்வளவு ஏன், அமைதியாக உங்கள் இருசக்கர வாகனத்தை ஓட்டிக் கொண்டிருக்கையில் முறிந்து விழும் ஒரு கொடிக்கம்பம் உங்களை மாற்றுத்திறனாளியாக்கி ஓரத்தில் உட்கார வைத்துவிட முடியும் எனுமளவுக்கு நிலையாமை நிறைந்த உலகில் வாழ்கிறோம் இன்று.

எனவே அடுத்தவரின் குறைகளை – அது வெளித்தெரியும் படியான உடற்குறையோ, அல்லது அறிவுசார் குறைபாடோ, உடற் பருமனோ, திக்குவாயோ, தலைமுடி கொட்டி வழுக்கையாவதோ எதுவாக இருப்பினும் அக்குறைகளை தவிர்த்து அந்த மனிதரின் மற்ற பக்கங்களைப் பாருங்கள். குறைகளை வைத்து செய்யும் கேலிகளை நகைச்சுவை என்று எண்ணி சிரிக்காதீர்கள். கருப்பாக இருப்பதோ, குண்டாக இருப்பதோ, பார்வைக் குறைவோ நகைச்சுவையான விஷயம் அல்ல. முக்கியமாக இப்படியான உருவக் கேலிகளை, இயலாமையை கிண்டல் செய்வதை நகைச்சுவை என்று குழந்தைகளுக்குச் சொல்லித் தராதீர்கள். அப்படி யாரேனும் சொல்வதை நம்பி அவர்கள் சிரித்தாலும் அவர்களிடம் பக்குவமாகப் பேசி குறைகள் குற்றங்கள் அல்ல என்று புரிய வையுங்கள். குறைபாடுகள் இயற்கையின் ஒரு அங்கம். அதை அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு வாழ்வதே நம் மனமுதிர்ச்சியைக் காட்டும் செயல்.

எல்லோருக்குமான உலகு இது. அதை நாம் உணர்வது போலவே மற்றவரையும் உணரச் செய்ய வேண்டும். தனியொருவனுக்கு உணவில்லை என்பது மட்டுமல்ல நாம் இச்சமூகத்திற்கு பாரமாக இருக்கிறோமோ என்று சிலர் மனம் வாடும் சூழல் இருந்தாலும் கூட ஒரு சமூகமாக நாம் தோற்றுவிட்டோம் என்றே பொருள். எல்லோரும் எல்லாமும் பெற்று வாழ்வது நம் கருணையால் அல்ல அவர்களின் உரிமையால் என்ற எண்ணம் கொண்டு எல்லோருடனும் ஒன்றுபட்டு வாழ இந்நாளில் உறுதி கொள்வோம்.

Posted in அனுபவம், ஆட்டிசம், எண்ணம், சமூகம், சர்வதேச மாற்றுத்திறனாளிகள் தினம் | Tagged , , , | 1 Comment

சக்தி சகித கணபதிம்

நோட்டுஸ்வர வரிசையில் கனியின் அடுத்த முயற்சி. இந்தப் பாடலையும் தானாகவேதான் கற்றுக் கொண்டு வாசிக்கிறான். 🙂

Posted in கனி இசை | Tagged , , | Leave a comment

ராம ஜனார்த்தன

கனிக்கு நோட்டு ஸ்வர வரிசையில் உள்ள பாடல்கள் ரொம்ப பிடித்தம். ராம ஜனார்த்தன எனும் இந்தப் பாடலை கீ போர்டில் வாசித்ததோடு தொடர்ந்து பாடவும் செய்தான்.

Posted in ஆட்டிசம், கனி இசை | Tagged | Leave a comment

வஞ்சனை இன்றிப் பகையின்றிச் சூதின்றி

ஓய்வு பெற்றபோது கிடைத்த தொகை முழுமையும் போட்டு ஒரு தோட்டத்தை விலைக்கு வாங்கினார் அப்பா. உடைமையாளர்கள் தவிர குத்தகைதாரரிடமும் முறைப்படி பணம் தந்து, பதிவும் செய்து முடித்திருந்தார். நடுவில் எப்போதோ சில வருடங்கள் உள்குத்தகைக்கு எடுத்த ஒருவர் சட்டென்று இடையில் புகுந்து அந்த நிலத்தின் குத்தகைதாரர் நான்தான், என்னிடம் தெரிவிக்காமல் நடந்திருக்கும் விற்பனை செல்லாது என்று வழக்கு தொடுத்ததோடு அடாவடியாக தோட்டத்தையும் கைப்பற்றிக் கொண்டார். அப்பா ஒரு காந்தியவாதி என்பதால் காவல் நிலையத்தில் புகார் அளித்தார். காலகாலமாக தன்னிடம்தான் அனுபவ உரிமை உள்ளதாக சாதித்தார் அந்த நல்லவர். துணைக்கு சில அதிநல்லவர்களின் சாட்சி வேறு.

சரி, நீதி மன்றத்தில் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று விட்டுவிட்டார் அப்பா. நான் அப்போது ஆறாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தேன். வரிசையாக கீழ்க் கோர்ட்டிலிருந்து உயர்நீதிமன்றம் வரை வழக்கு நடந்தது – உண்மையில் ஆமை வேகத்தில் ஊர்ந்தது. எல்லாம் முடிந்து உயர்நீதிமன்ற தீர்ப்பு வந்ததும் டக்கென தன் மனைவியின் பேரில் இன்னொரு வழக்கு பதிவு செய்தார் அந்த நல்லவர். மீண்டும் அதே பயணம். மொத்தமாக வழக்கு நடந்த காலம் 25 வருடங்கள். பிரச்சனைக்குரிய தோட்டத்தின் இருபுறமும் எங்கள் தோப்புகள்தான். அதற்காகவே அப்பா அதை ஆசைப்பட்டு வாங்கினார். இந்தப் பக்கமுள்ள ஒரு தோப்பிலிருந்து பம்ப்செட்டில் இறைக்கும் நீரைக் கூட இன்னொரு பக்கத் தோப்பிற்கு தன்(!!!) நிலம் வழியாக விட முடியாது என்றார் அந்த நல்லவர். ”சரி, அவன் நிலம்னே வச்சுண்டாக் கூட தோப்பு வழியா தண்ணி போறது அந்த வழில இருக்கற நாலு செடிக்கு நல்லதே தவிர கெடுதல் ஒன்னுமில்லனு கூட புரியல அவனுக்கு. அசடு, அவனுக்கு தெரிஞ்சது அவ்ளோதான், விடு.” இதுதான் அவரது அதிகபட்ச வெளிப்பாடு. அந்தப் பணத்துக்கு ஒரு ரெட்டை வடம் சங்கிலியும், நாலு வளையலும் பண்ணிப் போட்டிருந்தா நானாவது ஆசை தீர போட்டுப் பாத்திருப்பேன் என்று அவ்வப்போது பொருமுவார் அம்மா.

நிலம் எங்களுடையது என்பதில் சட்டபூர்வமாக எந்த ஒரு சிக்கலும் இல்லை. எனவே தீர்ப்பு எங்கள் பக்கமே வந்தது. மேலும் செலவுத் தொகையாக ஒரு தொகை அவர் எங்களுக்குத் தர வேண்டும் என்றும் தீர்ப்பில் கூறப்பட்டிருந்தது. அமீனாவைக் கொண்டு நிலத்தை வசப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டியதுதான் பாக்கி எனும் நிலையில் அப்பா ஒரு காரியம் செய்தார். ஒரே ஒரு நண்பரை மட்டும் அழைத்துக் கொண்டு நேராக சம்பந்தப்பட்டவரின் வீட்டுக்கு சென்றார். ”இதோ பார், அமீனா வந்து ஜப்தி பண்ணினா ஒரு விவசாயியா உனக்கு ரொம்பக் கேவலம். மேலும் இந்த சின்ன தொகைய நீ கொடுக்கறதால் உண்மைல கேசுக்கு நான் செலவழிச்சதுல பத்துல ஒரு பங்கு கூட வரப்போறதில்ல. நான் அந்த செலவுத் தொகைய நீ தந்துட்டதா கையெழுத்து போட்டுடறேன், நீ அமீனா வர அளவுக்கு போகாம நீயாவே தோப்புல உன் சாமான்கள் எதும் வச்சிருந்தா எடுத்துண்டு எனக்கு கொடுத்துடு. என்ன சொல்றே?” என்றார்.

உடனே அந்த இடத்தில் தி.ஜாவின் கடன் தீர்ந்தது கதை போல ஒரு கண்ணீர்க் காவியம் அரங்கேறியிருக்கும் என்று எண்ணிக் கொள்ளாதீர்கள். யதார்த்தம் மிகக் கேவலமானது. நான் என் வக்கீலிடம் பேசிட்டு சொல்றேன் என்றார் அந்த மகானுபாவர். தீர்ப்பு இப்படித்தான் இருக்கும் என்ற யூகம் காரணமாக அந்த முறை எதுவும் பயிர் செய்திருக்கவில்லை. ஆனாலும் வக்கீல் ஆரம்பித்து கோர்ட்டு டவாலி வரை பல்வேறு ஆட்களைப் பார்த்துப் பேசி, சட்டவிரோதமாக எதேனும் செய்ய முடியுமா என்பது வரை அலசிவிட்டு, வேறு வழியே இல்லையென்று புரிந்ததில் ஒரு வழியாக 26வது வருடத்தில் நிலம் எங்கள் கைக்கு வந்தது. அதற்குள் நான் முதுகலை முடித்து வேலைக்குப் போய் சில வருடங்கள் ஆகியிருந்தது. என் அம்மா இறந்து தசாப்தம் ஓடியிருந்தது.

”ஏன்பா இவ்ளோ விட்டுக் கொடுக்கணும், செலவுத் தொகை என்பது நமக்கு ஒரு அங்கீகாரம் இல்லையா, அதைத்தான் வாங்கல, அமீனா மூலம் ஜப்தி பண்ணியிருந்தாலாவது செஞ்ச தப்பு கொஞ்சமாவது உறைக்கும் இல்லயா” என்று நான் கோபமாகக் கேட்டதற்கு அவர் சொன்ன பதில் மீண்டும்”விடும்மா. அப்படியெல்லாம் ஒருத்தர அவமானப்படுத்தி வயத்தெரிச்சல கொட்டிக்கக் கூடாது, அது பாவம்”

”அவர் மட்டும் இத்தன வருஷம் இழுத்தடிச்சு நம்ம வயத்தெரிச்சல கொட்டிக்கலாமா?”

“அப்படியெல்லாம் கணக்கு பாத்தா வாழ முடியாதும்மா. அவன் அசடு, அவனுக்கு தெரிஞ்சது அவ்ளோதான்னு விட்டுட்டுப் போயிண்டே இருக்க வேண்டியதுதான்”

அதுதான் அப்பா. எத்தனை பெரிய துரோகம், ஏமாற்றம், நஷ்டம் எதற்கும் சம்பந்தப்பட்டவர் மீது பகையோ, வன்மமோ கொள்ளாமல் அதே நேரம் தன் சுயமரியாதையை எள்ளளவும் விட்டுக் கொடுக்காமல் வாழ்வது என்பதே அவரது வழி. அவர் வாழ்ந்து காட்டிய பாதையிலிருந்து விலகாமல் என்றும் நான் வாழ வேண்டுமென்பதே என் லட்சியம். இன்று அப்பாவின் இரண்டாவது நினைவு நாள்.

நவம்பர் 20 – அப்பாவின் இரண்டாவது நினைவு நாளன்று எழுதிய முகநூல் பதிவு

Posted in அப்பா, எண்ணம் | Tagged , | Leave a comment

கலௌ ஸங்கீர்த்ய கேசவம்

கலியில் நாம சங்கீர்த்தனமே மோட்ச சாதனம் என்பர். பக்தி இயக்கத்தின் முக்கிய வடிவமான பஜனைப் பாடல்களில் ஒன்று கனியின் குரலில்

Posted in இசை, கனி இசை | Tagged , | Leave a comment

ராமபத்ர ராரா

நம் மாணிக்கவாசகரின் வரலாற்றோடு நிறைய ஒற்றுமைகள் கொண்டது பத்ராசலம் ராமதாசரின் வாழ்வு. கோபண்ணாவாக இருந்து ராமனுக்கு தாசராக மாறி பத்ராசலத்தில் கோவில் கட்டி, அதன் பொருட்டு 12 வருடம் சிறையில் வாடியவர். சிறையிருந்த போதும், பின்னரும் இவர் இயற்றிய பாடல்கள் ஏராளம். அதிலொன்று கனியின் குரலில்

Posted in இசை, கனி இசை | Tagged , , | Leave a comment