தொடரும் சேவை

பாம்பு தீண்டி இறந்த பூம்பாவை எனும் மங்கையை உயிர்ப்பிக்க பாடிய பதிகத்தில் மயிலாப்பூரில் அக்காலத்தில் நிகழ்ந்த விழாக்களைப் பட்டியலிடுகிறார் திருஞானசம்பந்தர். ஒவ்வொரு பாடலிலும் ஒவ்வொரு விழாவாகக் கூறி, அதைக் காணாது போய்விடுவாயோ பூம்பாவை என்று கேட்கும் அந்தப் பத்துப் பாடல்களையும், நூற்பயனாக பாடப் பெற்ற 11வது பாடலையும் பாடியவுடன் பூம்பாவை உயிர்பெற்றாள் என்கிறது மயிலையின் தலபுராணம்.

 

ஐப்பசி ஓணம், கார்த்திகை விளக்கீடு, திருவாதிரை, தைப்பூசம், பங்குனி உத்திரம், சித்திரை அட்டமி, ஊஞ்சல், பெருஞ்சாந்தி என  விழாக்களைப் பட்டியலிடும் பதிகம் அவ்விழாக்கள் அனைத்துக்கும் பொதுவான அம்சமாக ஒரு விஷயத்தை முன்வைக்கிறது.

 

மட்டிட்ட புன்னையங் கானன் மடமயிலைக்

கட்டிட்டங் கொண்டான் கபாலீச் சரமமர்ந்தான்

ஒட்டிட்ட பண்பி னுருத்திர பல்கணத்தார்க்

கட்டிட்டல் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய்.

 

இங்கு நடக்கும் ஒவ்வொரு விழாவிலும் சிவனின் அடியவர்களுக்கு அன்பர்கள் அமுது செய்விக்கும் காட்சியைக் காணாது செல்வது முறையா என்று கேட்பதே இப்பாடலின் பொருள்.  ஆக, ஞானசம்பந்தரின் காலத்திலிருந்தே கபாலீச்வரத்தின் விழாக்கள் அன்னதானத்திற்குப் பெயர் பெற்றவைதான். இதை இன்றும் அறுபத்தி மூவர் விழாவின் போது காண முடியும்.

 

எங்கள் குடும்ப நண்பர்கள் சிலர் ஒன்றாகச் சேர்ந்து  அறுபத்தி மூவர் விழாவின் போது சிறப்பான முறையில் அன்னதானத்துக்கு ஏற்பாடு செய்வது வழக்கம். வருடா வருடம் நடக்கும் அவ்விழா இம்முறை கொரோனாவினால் நடக்கவில்லை என்றாலும் அந்த நண்பர்களின் சேவை மட்டும் தடைபடவே இல்லை. சொல்லப் போனால் அன்று ஒரு நாளோடு நின்று போவதற்கு பதில் தொடர்ச்சியாக மூன்று மாதங்களாக தங்களால் முடிந்த அளவுக்கு உணவு சமைத்து விநியோகித்து வருகின்றனர். 97வது நாளாக இன்றும் தொடரும் சேவையில் தக்காளி பிரிஞ்சி சாதம் & மெதுவடை , தண்ணீர் பாட்டில் ஆகியவற்றை விநியோகிக்கும் காணொளி இதோ.

 

 

எவ்விதப் பின்புலமும் இல்லாத சில நல்லுள்ளங்கள், பிரதிபலன்களை எதிர்பாராமல் செய்யும் இது போன்ற செயல்களே எல்லாப் பேரிடர் காலங்களிலும் மனிதத்தின் மீதான நம்பிக்கையைக் காப்பாற்றுகின்றன.

Posted in அனுபவம், சமூகம் | Tagged , | Leave a comment

புத்தியுள்ள மனிதரெல்லாம்

‘புத்தியுள்ள மனிதரெல்லாம் வெற்றி காண்பதில்லை’ என்ற பாடலைக் கேட்டிருப்பீர்கள். இவ்வரி பொதுவாக நல்லூழ், இறை ஆசி போன்றவற்றைக் குறிப்பதாக இருக்கலாம். ஆனால் மாணவப் பருவத்தில் இவ்வாறு நிகழ்வதற்கான முக்கியமான காரணியாக இருப்பது கற்றல் குறைபாடு.

கல்வியில் பின் தங்கியிருக்கும் அனைத்துக் குழந்தைகளும் கற்றல் குறைபாடு உடையவர்கள் அல்ல. நிஜமாகவே நுண்ணறிவுத் திறன்(IQ) குறைவால் கல்வி கற்பதில் சிரமப்படும் குழந்தைகளும் உண்டு. ஆனால் கற்றல் குறைபாடு உள்ள குழந்தைகளின் நுண்ணறிவுத் திறன் சராசரியாகவோ அல்லது சராசரிக்கு அதிகமாகவோ இருக்கும். அதே நேரம் வகுப்பறையின் வழக்கமான கற்றல் முறையில் பாடங்களை உள்வாங்கிக் கொள்வதில் சிரமம் இருக்கும்.

வெளிப்படையாகத் தெரியாத இந்தக் குறைபாடு அவர்களின் வாழ்நாள் முழுமைக்கும் தொடரக் கூடிய ஒன்றாகும். மூளையின் தொடர்புக் கண்ணிகளில் (Brain wiring) உள்ள சிக்கல்கள், மூளையின் வலது இடது பகுதிகளின் ஒத்திசைவில் ஏற்படும் சிக்கல்கள் போன்றவற்றால் ஏற்படும் இந்தக் கற்றல் குறைபாட்டை ஆசிரியர்களும், பெற்றோர்களும் பெரும்பாலும் புரிந்து கொள்வதில்லை.

இக்குறைபாடுகளுக்கு இரண்டு வகையான காரணங்கள் இருக்கக் கூடும். ஒன்று பரம்பரையாகத் தொடரும் குறைபாடுகள். இன்னொன்று கர்ப்ப காலத்திலோ, குழந்தை பிறப்பிலோ அல்லது அதற்கு பின்னான காலகட்டத்திலோ ஏற்படும் சிக்கல்கள் காரணமாக ஏற்படுவது (பிறந்த உடன் அழாமலிருப்பது, எடை குறைவு, வலிப்பு, சில தவறான மருந்துகள் உபயோகிப்பது, சிறுவயதில் கீழே விழுந்து தலையில் அடிபடுவது போன்றவை).

கற்றல் குறைபாடு உள்ள குழந்தைகளை பற்றி பொதுவாக சோம்பேறி, பிடிவாதக்காரன், ஊக்கமில்லாதவன் போன்ற முடிவுகளுக்கே நாம் சுலபமாக வந்துவிடுவோம். ஆனால் ஊன்றிக் கவனித்தால் அவர்களின் இயலாமை காரணமாகவே அவர்களின் கல்வி பாதிக்கப்படுவது தெரியும். பின்வரும் சிக்கல்கள் குழந்தைக்கு இருந்தால் அவர்களுக்கு கற்றல் குறைபாடு இருக்கலாமோ என்று நாம் யூகிக்க முடியும்.

  1. பேச்சு வர தாமதம்
  2. ஞாபக மறதியால் பொருட்களைத் தொலைத்தல், வீட்டுப்பாடங்களை செய்யாதிருப்பது
  3. ஒன்று போல இருக்கும் எண்களையோ எழுத்துக்களையோ குழப்பிக் கொள்வது(25 மாறாக 52, “b” பதில்  “d,” or “on” என்பதை “no” என்று எழுதுவது), எண்களையோ எழுத்துக்களையோ இடவலமாகத் திருப்பி எழுதுவது
  4. மோசமான கையெழுத்து, அதிகப்படியான எழுத்துப் பிழைகள்
  5. ஷூ லேஸ், பட்டன் போன்றவற்றை போட முடியாதிருப்பது, அல்லது மிகவும் சிரமப்படுவது
  6. இடது, வலது, திசைகள் போன்றவற்றை புரிந்து கொள்ள திணறுவது
  7. காலம் சார்ந்த சொற்களை சரியாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாமை (நேற்று/இன்று/நாளை, வாரநாட்கள் போன்றவற்றைக் குழப்பிக் கொள்வது)
  8. பள்ளிக்கு போக மறுப்பது

குழந்தைகளுக்கு இது போன்ற அறிகுறிகள் தெரிந்தால் உடனடியாக முறையான மதிப்பீடு செய்து கொள்வது அவசியம் ஆகும்.

கற்றல் குறைபாடு ஒரு நோயல்ல, குறைபாடே.  இதற்கான சிகிச்சை என்பது மருந்து மாத்திரைகள் சாப்பிடுவது அல்ல. ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும்  இக்குறைபாட்டின் தன்மை வேறுபடும். எனவே அவர்களது தனித்திறன்கள், ஆர்வம் போன்றவற்றைப் புரிந்து கொள்வதுதான் சிகிச்சையின் முதல்படி. இவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு பாடங்களை சொல்லிக் கொடுக்கும் வழி முறையில் ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் மாற்றங்களே இக்குறைபாட்டிற்கான தீர்வாகும். இப்படியான கற்பித்தல் முறைகளை சிறப்புக் கல்வி(Special Education) என்கிறோம்.

சிறப்புக் கல்வி ஆசிரியர்கள் என்னவெல்லாம் செய்வார்கள்?

  • கற்றல் குறைபாட்டைக் கண்டறிதல்(Screening)
  • குறைபாட்டை நிர்ணயித்தல்(Diagnosis)
  • குழந்தையைப் பற்றிய தகவல்களைத் திரட்டுதல் (Case History)
  • தனி நபர் பாடத்திட்டத்தை வரையரை (Individualized Education Plan) – ஒவ்வொரு பாடத்திலும் குழந்தையின் தற்போதைய அறிதல்களை அறிந்து கொண்டு, அடுத்து என்னென்ன விஷயங்களை, எப்படிக் கற்பிக்க வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிப்பதே முக்கியமான விஷயம். பெற்றோருடன் கலந்தாலோசித்தும், குழந்தையோடு நெருங்கிப் பழகியுமே இத்திட்டத்தை தீர்மானிக்க முடியும்.
  • கற்பித்தல் அணுகுமுறை(Learning approaches) குழந்தையின் கற்றல் பண்புகள், கற்றல் குறைகள், ஆர்வம் முதலியவற்றை கணக்கில் கொண்டு எவ்வகையில் ஒவ்வொரு பாடத்தையும் சொல்லித்தரலாம் என்று தீர்மானிப்பது.
  • மறுமதிப்பீடு செய்து குழந்தையின் முன்னேற்றத்தை உறுதிப் படுத்திக் கொள்வது

கற்றல் குறைபாடுள்ள குழந்தைகளின் கல்வியில் முன்னேற்றம் கொண்டுவர சில பயனுள்ள முறைகளைப் பற்றிய அறிமுகம் பெற்றோருக்கு இருக்குமானால் குழந்தைகள் தங்கள் சவாலைக் கடக்க மிகவும் உதவியாக இருக்கும். அவற்றில் சிலவற்றை இங்கு பார்க்கலாம்.

 

முழுச் சொல்லாக படிக்கப் பழக்குதல்(Sight words):  வார்த்தைகளை சம்பந்தப்பட்ட பொருளின் படத்தோடு அட்டைகளில்(Flash cards) எழுதி அதைக் காட்டி சொல்லித்தருதல். இம்முறையில் முழு வார்த்தையும் குழந்தையின் மனதில் பதியும். இதன் மூலம் குழந்தையின் சொல்லறிவு(Vocabulary) மேம்படும். இது வாசித்தலில் ஏற்படும் தவறுகளைக் குறைக்கும். எண்களையும் இவ்வாறே அட்டையில் எழுதிப் பயிற்றுவிக்கலாம்.

குரலொலி முறை(Phonetic method) – இது எழுத்திற்கும், அதற்கான உச்சரிப்பு ஒலிக்குமான தொடர்பை வைத்து கற்பிக்கும் முறை. தமிழைப் பொறுத்தவரை எழுத்துக்களின் ஒலி எந்த நிலையிலும் வேறுபடுவதில்லை. மாறாக ஆங்கிலத்திலோ எழுத்துக்களைப் படிக்கையில் ஒரு விதமாகவும், அதை வார்த்தைகளாக்கிப் படிக்கையில் வேறு விதமாகவும் உச்சரிக்க வேண்டியிருக்கும். எனவே எழுத்துக்களை மட்டுமல்லாமல், வார்த்தைகளில் வரும்போது அதை எப்படி உச்சரிக்க வேண்டும் என்பதையும் சேர்த்து சொல்லித் தருவதே போனிக்ஸ் முறை ஆகும். இம்முறையில் கற்றுக் கொள்ளும் போது வாசித்தல் எளிதாகும்.

புலன் உணர்வு சார்ந்த பயிற்சிகள்(Multisensory Learning):

கற்றல் குறைபாடு உள்ள குழந்தைகளுக்கு வழக்கமான கரும்பலகையில் எழுதிப் போட்டு, அதைப் பார்த்து நோட்டுப் புத்தகத்தில் எழுதிப் படிக்கும் கல்வி முறை ஒத்துவருவதில்லை. மாறாக புலன் உணர்வு சார்ந்த பயிற்சி முறை என்பதே பயனுள்ள வழிமுறையாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. கண்டு, கேட்டு, உற்றறியும் முறைகளில் அவர்களுக்குச் சொல்லித் தருவதன் மூலம் அவர்களின் குறைபாடுகளைத் தாண்டியும் ஆர்வமுடன் கற்றலில் ஈடுபடச் செய்யலாம்.

பார்ப்பதின் மூலம் கற்கும் திறன் உள்ளவர்களுக்கு(Visual Learners) வண்ணமயமான வரைபடங்கள்(charts) , படங்கள் நிறைந்த புத்தகங்கள் போன்றவற்றின் மூலம் கற்பிக்கலாம். பாடத்தின் முக்கிய கருத்துக்களை தாளில் அச்சிட்டு வழங்கலாம்.

கேட்பதன் மூலம் கற்றல் திறன்(Auditory Learners) உடையோருக்கு ஒலிப்பதிவுக் கருவிகளை உபயோகிக்க அனுமதிக்கலாம். கதைகள், பாடல்களின் மூலம் பாடத்தை கற்பித்தால் இவர்களால் எளிதில் கற்றுக் கொள்ள முடியும்.

தொடுதல் முறையில் கற்றல் திறன்(Tactile Learners) உடையோருக்கு மணலிலோ அல்லது உப்புத்தாள் போன்ற சொரசொரப்பான தளங்களிலோ விரலால் எழுதப் பழக்கலாம். அபாகஸ் மணிச்சட்டங்களைக் கொண்டு கணிதப் பயிற்சி அளிக்கலாம்.

 

இயக்கத்தின் மூலம் கற்றல் திறன்(Kinesthetic Learners) உடையோருக்கு எதையும் செயல் முறையில் கற்பித்தலே சிறந்த வழி. விளையாட்டுக்கான களிமண்(Clay)கொண்டு உருவங்களை உருவாக்கி கற்பிக்கலாம்.  நீரை குவளைகளால் மொண்டு வேறு பாத்திரத்தில் நிரப்பச் செய்து எத்தனை குவளைகள் தேவைப்பட்டன என்று கணக்கிட வைக்கலாம்.  இவர்களை நெடுநேரம் ஒரே இடத்தில் உட்கார்ந்திருக்க வற்புறுத்தக் கூடாது.

 

மூளை ஒருங்கிணைவுக்கான உடற்பயிற்சிகள் (Brain Gym): மூளையின் செயல்பாட்டைத் தூண்டி, கற்றல் திறனை மேம்படுத்துவதற்கான பிரத்யேக உடற்பயிற்சிகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. இணையத்தில் இத்தகையப் பயிற்சிகளைத் தேடி, குழந்தைகளைச் செய்ய வைக்கலாம். இதன் மூலம் நீண்ட கால நோக்கில் கற்றலில் முன்னேற்றம் விளையும்.

 

வல்லுநர் வார்த்தை: திருமதி. பிரியா கணேஷ் – சிறப்பாசிரியை

பெரும்பாலும் கற்றல் குறைபாட்டை ஆரம்பக் கல்வி அளவில் யாரும் பெருசா பொருட்படுத்தறதே இல்ல. அந்தக் குழந்தையையே குறை சொல்லி, வேற வேற டியூஷன் மாத்தின்னு ரொம்ப காலத்தை வீணடிச்சுட்டு, இந்தப் பள்ளியில் இனி நான் தொடர மாட்டேன்னு அந்தக் குழந்தைகள் விரக்தியடைஞ்ச பின்னாடிதான் சிறப்புக் கல்வியாளர்களைத் தேடி வராங்க. இந்த நிலை மாறி உடனடியாக சிறுவயதிலேயே இதற்கான சிகிச்சையை ஆரம்பிக்க வேண்டியது அவசியம். கற்றல் குறைபாட்டைக் கண்டறிவதிலும் , தேவையான சிறப்புக் கல்வியை அளிப்பதிலும் நாம் காட்டும் அலட்சியமும், தாமதமும் குழந்தைகளிடம் நிறைய மாற்றங்களை ஏற்படுத்தக் கூடும். நம் புரிதலின்மை குழந்தைகளை விரக்தி, தன்னம்பிக்கை குறைவு, தாழ்வு மனப்பான்மை,கல்வியை குறித்த ஆர்வத்தை இழப்பது இப்படியான சூழலை நோக்கி தள்ளிடும்.

 

குழந்தைகளை உற்சாகப்படுத்திக் கொண்டே இருப்பது ரொம்ப முக்கியம். அவர்களின் சின்ன சின்ன வெற்றிகளுக்கும் உற்சாகப்படுத்தும் போது அவங்க இன்னும் அதிகமா உழைத்துப் படிப்பார்கள். மேலும் பெரும்பாலான கற்றல் குறைபாடு உள்ளவர்கள் கலைகளிலோ அல்லது விளையாட்டிலோ மிகுந்த ஆர்வத்தோடு இருப்பார்கள். அப்படியான குழந்தைகளின் தனித்துவமான திறமையைக் கண்டறிந்து அந்தத் துறையில் அவர்களை வளர்த்தெடுப்பதே அவர்களின் எதிர்காலத்திற்கு நல்லது.

 

 

கற்றல் குறைபாடு என்று பொதுவாகச் சொல்லிவிட்டாலும் அதிலும் பல்வேறு வகையான சிக்கல்கள் உண்டு.

  1. டிஸ்லெக்சியா – மொழித்திறன் குறைபாடு(Dyslexia)

மொழி சார்ந்த கற்றல் குறைபாடான இதில் எழுதுவது, படிப்பது, படித்ததை புரிந்து கொள்வது, மனதில் பதித்துக் கொண்டு பின் தேவைப்படுகையில் நினைவு கூர்வது போன்ற திறன்கள் பாதிக்கப் படலாம்.

  1. டிஸ்கால்குலியா – கணிதத் திறன் குறைபாடு (Dyscalculia)

எண்களையும், கணிதக் குறியீடுகளையும் புரிந்து கொள்வதில் இருக்கும் சிக்கல். இவர்களுக்கு கடிகாரத்தில் மணி பார்ப்பது போன்ற எண்கள் சம்பந்தப்பட்ட சிறு செயல்களில் கூட சிரமம் இருக்கும்.

  1. டிஸ்கிராபியா – வரைகலைத் திறன் குறைபாடு (Dysgraphia)

எழுதும் திறனில் ஏற்படும் சிக்கல். எழுத்துப் பிழைகள், போதுமான இடைவெளி விட்டு எழுத முடியாமை, மிகவும் பெரிதாகவோ அல்லது மிகவும் சிறியதாகவோ எழுதுவது, காகிதத்தில் இருக்கும் இடத்தை சரியாக திட்டமிடாது எழுதுவது என இதிலும் பலவகைகள் உண்டு.

  1. டிஸ்ப்ராக்சியா – தொலைவு உணரும் திறன் குறைபாடு(Dyspraxia)

இது தசைகளை ஒருங்கிணைப்பதில் வரும் ஒருவகைச் சிக்கலாகும். இதன் காரணமாக நடமாட்டம், ஒத்திசைவு, சமநிலை பேணுவது, உட்காரும் விதம் போன்றவற்றில் இவர்களுக்குத் தடுமாற்றம் இருக்கும்.

  1. கேட்பதை உள்வாங்கும் திறன் குறைபாடு (Auditory processing disorder – APD)

காதில் கேட்கும் ஒலிகளை சரியாக உள்வாங்கிப் புரிந்து கொள்வதில் இருக்கும் இயலாமை. ஒலி அளவு அதிகமாக இருந்தாலும், உச்சரிப்புத் தெளிவாக இருந்தாலுமே இவர்களால் கேட்கும் வார்த்தைகளை சரியாக உள்வாங்க முடியாது. இது காது கேளாமை(செவிட்டுத் தன்மை) அல்ல. காதில் விழும் ஒலியை பிரித்தறியும் மூளையின் திறனில் உள்ள குறைபாடு இது.

 

  1. பார்வைப் புலனுணர்வு சார்ந்த கற்றல் குறைபாடு (Visual perceptual/visual motor deficit)

பார்ப்பது, வரைவது, படியெடுப்பது போன்றவற்றில் ஏற்படும் இவ்வகை சிக்கல்கள் கண்கள் மூலம் கிடைக்கும் தகவல்களை மூளை புரிந்து கொள்வதில் ஏற்படும் சிக்கலால் உருவாகிறது. ஒரே மாதிரி தோன்றக்கூடிய எழுத்துக்கள், வடிவங்கள் போன்றவற்றைக் குழப்பிக் கொள்வது, கண்ணுக்கும் கைக்குமான ஒத்திசைவில் சிக்கல்கள், பேனாவையோ பென்சிலையோ மிக அதிக அழுத்தத்துடன் பற்றிக்கொள்வது, பொருட்களை பிடிப்பது, வெட்டுவது போன்றவற்றில் சிரமம் என இவ்வகைக் குறைபாடுடடையோர் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சனைகள் அதிகம்.

இக்குறைபாடுகள் ஒரு குழந்தைகளுக்கு  தனியாகவோ, ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட குறைபாடுகள் கலந்தோகூட இருக்கக் கூடும்.

கற்றல் குறைபாடுள்ள மாணவர்களுக்குத் தேர்வுகளில் தமிழ்நாடு அரசு அளிக்கும் சலுகைகள்

  • கூடுதல் நேரம்
  • எழுத்துப் பிழைகளுக்கும், இலக்கணப் பிழைகளுக்கும் மதிப்பெண் குறைக்காமல் இருப்பது
  • கணிதத் தேர்வில் கேல்குலேட்டர் பயன்படுத்த அனுமதி
  • மாணவர் சொல்வதைக் கேட்டு எழுதும் உதவியாளர்
  • ஐந்து பாடங்களில் இரண்டாம் மொழித் தேர்வுக்கு விலக்கு(4 பாடங்களின் மதிப்பெண்களே போதுமானது)

செல்லமே ஜூன் 2020 இதழில் வெளியான கட்டுரை

Posted in அனுபவம், கட்டுரை, கற்றல் குறைபாடு, குழந்தை வளர்ப்பு, செல்லமே, டிஸ்லெக்சியா | Tagged , , , , , | 3 Comments

லைக் பண்ணுங்க, ஷேர் பண்ணுங்க

இந்த லாக்டவுனில் எனக்குப் புதிதாக ஆரம்பித்திருக்கும் வியாதி கன்னா பின்னாவென யூட்யூப் வீடியோக்களைப் பார்ப்பது. எந்தச் சேனலும் சீண்டாத பழைய படங்கள்,  புதிதாக செஃப் அவதாரம் எடுத்தவர்களின் சமையல் சேனல்கள், ஆன்மீகப் பேச்சாளர்கள் என்று கலந்து கட்டி பார்த்துத் தள்ளிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

 

முதலில் கருத்தாளர்களின் செய்தி அப்டேட்டுகள். ஏற்கனவே பத்திரிக்கைகள், செய்திச் சேனல்கள், வாட்ஸ் ஆப்புகளில் வந்த அதே செய்திகளை அவரவர் குரலில் சொல்வதற்குள் நம் காதுகள் படும் பாடு இருக்கிறதே… தொலைக்காட்சிகளில் குறிப்பாக பாடல், காமெடிக்கான சேனல்களில் தொகுப்பாளராக வருபவர்கள்தான் இந்த கருத்தாளர்களின் ஆதர்சம் போல.

அவர்களைப் போல பேசுவதாக நினைத்துக் கொண்டு, அவர்களைவிடப் பன்மடங்கு அபத்தமான உடல் மொழியோடும், பேச்சு மொழியோடும் பேசுகிறார்கள். கடுகளவு கூட புதிதாக எந்தத் தகவலும், சிந்தனையும் இருப்பதில்லை. பெரும்பாலும் பிக்பாஸ் மாதிரியான நிகழ்வுகளை விமர்சித்து அந்த வெளிச்சத்தில் பிரபலமானவர்களாக இருக்கிறார்கள். அதிகமும் சினிமா செய்திகள்தான் இவர்களின் தூண்டில்.

 

இந்தக் கருத்தாளர்களின் வரிசையில் சேர கீழ்காணும் தகுதிகள் போதுமென எண்ணுகிறேன்.

  • ஹரி பட நாயகர்களைப் போல மூச்சுவிடக்கூட இடை நிற்காமல் பேச வேண்டும் – அப்போதுதான் நாம் உளறுவதையெல்லாம் யாரும் கண்டுபிடிக்க முடியாது.
  • எந்தவொரு துறை சார்ந்த அறிவும் இருக்கவே கூடாது – அப்படியானால் மட்டும்தான் முழுமுற்றான தன்னம்பிக்கையோடு வாட்சப் வதந்திகளையே ஆதாரமாகக் கொண்டு அடித்து விட முடியும்.
  • வீடியோ எடுக்கிற நேரம் போக மீதி நேரமெல்லாம் கமெண்ட் பகுதியிலேயே கூடாரமடித்து தங்கிவிட வேண்டும் – அப்போதுதான் வாசக ரசனையைப் புரிந்து கொண்டு அதற்கேற்ப அடுத்த நாளுக்கான மசாலாவை அரைக்க முடியும்.

இந்தக் கருத்தாளர்களின் ரசிகர்கள் எல்லாம் கொண்டுள்ள ஆதரவு வெறியைப் பார்த்தால் கூடிய சீக்கிரம் எம்ஜியார் X சிவாஜி, ரஜினி X கமல், அஜித் X விஜய் ரசிகர்கள் ரேஞ்சுக்கு சண்டை சச்சரவெல்லாம் களை கட்டும் போலத்தான் இருக்கிறது.

++

எங்கள் ஊரில் ஒரு ஜோசியர் இருந்தார். ஸ்கேன் எல்லாம் வந்திராத காலத்திலேயே கருவிலிருப்பது ஆணா பெண்ணா என்று அறிந்து சொல்வதில் அவர் கில்லாடி. அவர் சொல் பொய்த்ததே இல்லை. அவரின் தொழில் ரகசியத்தை என் அப்பாவிடம் ஒரு நாள் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

யார் வந்து கேட்டாலும் அந்த நேரத்தில் ஆணோ பெண்ணோ வாய்க்கு வருவதை சொல்லி விடுவாராம். ஆனால் அந்தத் தேதியில், கேட்டவர் பெயரை எழுதி அருகில் சொன்னதற்கு நேர் மாறாக எழுதியும் வைத்துக் கொள்வாராம். அதாவது ராமுவுக்கு ஆண் குழந்தை என்று சொன்னால், டைரியில் ராமு – பெண் குழந்தை என்று எழுதிக் கொள்வார். இவர் சொன்னபடி ஆண் குழந்தை பிறந்துவிட்டால் சிக்கலில்லை. பெண் குழந்தை பிறந்து, ராமு வந்து சண்டை பிடித்தால் இவர் தன் டைரியை எடுத்துக் காட்டி, நான் சரியாகத்தான் சொன்னேன், நீதான் எதோ தவறாகப் புரிந்து கொண்டுவிட்டாய் என்று சாதித்துவிடுவாராம்.

 

இப்போது எதற்கு இந்தக் கதையெல்லாம் என்கிறீர்களா? ஒரு சிறுவனைப் பிடித்து ஜோசியம், ஆயுர்வேதம், ஆர்கானிக் விவசாயம் என்று எல்லாவற்றுக்குமாய் தயார் செய்து வருகிறார்கள். அந்தப் பையனும் எப்போது ஜோசியம் சொன்னாலும் அதில் ஒரு ஓரமாக ஒரு வியாதி வரும், ஒரு போர் வரும், ஒரு பொருளாதர பின்னடைவு வரும் என்றெல்லாம் சொல்லி வைக்கிறான். நிஜமாகவே ஏதேனும் விபரீதமானால் எங்க பால ஜோசியர் அப்பவே சொல்லிருக்கார் பாத்தீங்களா என்று அவரது அடிப்பொடிகள் கிளம்பி விடுகிறார்கள். ஒவ்வொரு மாதமும் இந்த மாதத்தோடு கொரோனோ காணாமல் போகுமென்று அந்தப் பையனும் தளராமல் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறான். என்றேனும் ஒரு நாள் நிஜமாகவே வைரஸுக்கு மருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, அது குறையும் போதோ, அல்லது காணாமல் போகும் போதே அச்சிறுவனின் முந்தைய ஏதாவது ஒரு விடியோவைச் சுட்டிக்காடி, நாங்கள்தான் சரியாகக் கணித்தோம் என்று சொல்லிக் கொள்வார்கள் போலும்.

 

இன்னொரு ஜோசியரோ, தினசரி ராசி பலனில் இன்று  மேஷ ராசிக்காரர்கள் மனுஷ்யபுத்திரனையும், விருச்சிக ராசிக்காரர்கள் விமலாதித்த மாமல்லனையும், ரிஷப ராசிக்கார்கள் ராஜேஷ் குமாரையும் பாராயணம் செய்தால் வாழ்வு வளம் பெறும் என புதுமையான பரிகாரம் சொல்லி பகீரிட வைக்கிறார். இணையத்தில் எழுதும் பலரையும் அவர் அறிந்து வைத்திருக்கிறார். அவருக்கு என்றாவது எழுத்தாளர் பஞ்சம் வரும்போது பேஸ்புக் பிரபலங்கள் பெயர்களை சொல்லுவார் என நினைக்கிறேன். அப்படி ஏதாவது  நடந்துவிட்டால்.. ஐயகோ..

 

இருப்பதிலேயே மிக மோசமான நிலையிலிருப்பது சமையல் குறிப்பு நிகழ்ச்சிகள்தான். திருமதி. ரேவதி ஷண்முகம் அவர்களின் கவிஞர் வீட்டு சமையல் போல எளிமையான, அதே நேரம் பயனுள்ள சேனல்களும் சில இருக்கின்றனதான். ஆனால் பெரும்பான்மையான சமையல் சானல்கள்  அபத்தக் களஞ்சியம்தான்.

 

ஒரு அம்மா சொல்றாங்க, ரவைய நல்லா வறுத்துக்கணும். அப்பத்தான் கட்டி பிடிக்காம இருக்கும்னு.  ரவைக்கெல்லாம் கட்டிபிடி வைத்தியம் தெரிந்திருக்கும் என்று நான் அன்னைக்குத்தான் தெரிஞ்சுகிட்டேன்.

 

 

இன்னொரு அம்மிணி “ நான் வேறொரு யூட்யூப் சேனலில் பார்த்த ரெசிப்பிய இப்ப இங்க செஞ்சு காட்டப் போறேன்னு.” சொன்னதைக் கேட்டதும் அதிர்ச்சியாகிட்டேன்.  வீடியோவுக்கும் கலர் ஜெராக்ஸ்  போடுறாங்கன்னு அப்பத்தான் தெரிஞ்சுகிட்டேன்.

 

 

அதிலும் இந்த சமையல் வல்லுநர்களுக்கென்று தனியாக பிரத்யேக ’பண்ணி’த் தமிழ் ஒன்று இருக்கிறது. ஆஹா.. என்னவொரு அபாரமான மொழி.

“முதல்ல ஸ்டவ் ஆன் பண்ணிக்கணும். ரைஸ் ஃப்ளாரை எடுத்து,  ஒரு பான்ல போட்டு,  கொஞ்சம் ஹீட் பண்ணிக்கணும். அப்புறம் அதுல கொஞ்சம் சால்ட் ஆட் பண்ணிட்டு, அப்பறம் ஹாட் வாட்டர் சேத்து மிக்ஸ் பண்ணிக்கணும். அப்புறம் அதை ரவுண்ட் ஷேப்ல மோல்ட் பண்ணிக்கணும். ஒரு இட்லி பிளேட்ல ஆயில் கிரீஸ் பன்ணிட்டு, அதுல இந்த ரைஸ் ஃப்ளார் பால்ஸ ஃபில் பண்ணிட்டு, இட்லி பாட்ல வச்சு ஹீட் பண்ணணும். ஸ்டீம்ல 10 மினிட்ஸ் குக் பண்ணிட்டு எடுத்தீங்கன்னா, டேஸ்டியான, ஹெல்தியான மணி கொளுகட்டை ரெடி ஆகிடும்.” என்று அவர்கள் அசராமல் பேசுவதைக் கேட்டால் உங்களுக்கு கண்டிப்பாக உங்கள் மொழி மறந்துவிடும்.

இதெல்லாம் போதாதென்று , உலக யூட்யூபர்களின் ஆப்த வாக்கியங்களான, “பிடிச்சிருந்தா லைக் பண்ணுங்க, சப்ஸ்கிரைப் பண்ணுங்க, பெல் பட்டனை பிரெஸ் பண்ணுங்க”ன்னு வேற ஐந்து நிமிடத்திற்கொருமுறை சொல்லுகிறார்கள்.

 

சமையல் குறிப்புகள் ஒரு புறம் என்றால் உடல் நலக் குறிப்புகளும், அழகுக் குறிப்புகளும் இன்னொரு புறம்.  சில ஆன்மீகப் பேச்சாளர்கள் உடல் நலக் குறிப்புகளையும், மருத்துவர்கள் அழகுக் குறிப்புகளையும் சொல்லும் வீடியோக்கள் எல்லாம் கூட உண்டு அதிலும் ஒரு மகப்பேறு மருத்துவர் முடி கொட்டும் சிக்கலுக்கு தீர்வு சொல்லும் வீடியோக்கள் மட்டும் நான்கு செய்திருந்தார். அபிநய சரஸ்வதியான அந்தம்மா ஒவ்வொரு வீடியோவிலும் வெவ்வேறு உடையலங்காரத்தோடு வீற்றிருக்கிறார்.

ஆரம்பம் எல்லாம் நாலு வீடியோவிலும் ஒன்று போலவேதான் இருக்கிறது. முடி உதிர்வைத் தடுக்க ஒரு எண்ணெய் தயாரிப்பதைப் பற்றி பேசுகிறார். ஒரு வீடியோவில் நாட்டு பொன்னாங்கணி, கரிசலாங்கண்ணி, கறிவேப்பிலை ஆகியவற்றை அரைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்கிறார். அடுத்த வீடியோவில் கரிசலாங்கன்னி, வெந்தயக் கீரை, கறிவேப்பிலை ஆகியவற்றை சேர்க்க வேண்டுமென்கிறார். இன்னொன்றிலோ பொன்னாங்கண்ணி, மருதாணி, புதினா, கீழநெல்லி எல்லாம் போட்டு அரைக்க வேண்டும் என்றார்.

ஒவ்வொரு முறையும் அவர் எண்ணெய் காய்ச்ச, சமையலறைக்குள் நுழைந்தும் கண்ணில் படும் முதல் மூன்று பச்சை வஸ்துக்களை எடுத்து, அரைத்து,  எண்ணெய் காய்ச்சுவது அவரது வழக்கம் போலிருக்கிறது. என்றேனும் அவர் கண்ணில் பச்சை மிளகாய் முதலில் பட்டுத் தொலைக்காமலிருக்க வேண்டும்.

 

அடுத்து அந்த ஆன்மீக சொற்பொழிவாளர். இவர்  கொய்யாவின் மகிமைகளைப் பற்றி மட்டும் அரைமணி நேரம் பேசுகிறார். நெல்லிக்காயைப் பற்றி மூச்சுவிடாமல் ஒரு மணி நேரம் பேசுகிறார். நோய் எதிர்ப்பு சக்தி, தூக்கப் பிரச்சினை எல்லாவற்றுக்கும் கைவைத்தியங்களை அள்ளி விடுகிறார். அப்படியே உளவியல் பக்கம் திரும்பி குடும்ப ஒற்றுமை, பிள்ளை வளர்ப்பு இவற்றுக்கெல்லாம் டிப்ஸ். அப்படியே லெஃப்ட் இண்டிகேட்டர் போட்டு ரைட்டில் கை காட்டி விட்டு நேராக வியாபர வளர்ச்சி, வாஸ்து பரிகாரம் என்று வேறு லெவலில் தாக்குகிறார்.

நடு நடுவே மறக்காமல் ஆன்மீக விஷயங்களையும் அவ்வப்போது சொல்கிறார் என்பதுதான் ஒரே ஆறுதல். அதிலும் கூட பூஜைகள் பரிகாரங்கள் என்று போவதா, பக்தி இலக்கியங்களை விளக்குவதா, தத்துவார்த்தமான விளக்கங்களைக் கொடுப்பதா எது அதிக லைக்குகளைத் தரும் என்று புரியாததால் வகைக்கு ஒன்று என்று வாரத்திற்கு நான்கைந்து ஆன்மீகப் பதிவுகளையும் போட்டு வைக்கிறார். பார்க்கும் நமக்குத்தான் தலை சுற்றுகிறது.

ஊர்நாட்டுப் பக்கம்  சீசனுக்கேற்ற காயை எடுத்து ஊறுகாய் ஜாடியில் உப்பும், மிளகாய்ப் பொடியும் போட்டு குலுக்கி ஊற வைப்பார்கள். அதுபோல பொதுவெளியில் கிடைக்கும் எல்லா விஷயங்களையும் குலுக்கிப் போட்டு வைத்திருக்கும் ஒரு இடம்தான் இந்த யூட்யூப். மன அழுத்தங்களை ஏற்படுத்தும் அரசியல் செய்திகள், ஆட்சி செய்யும் அரசின் அலட்சியம். மக்களின் அறியாமை என்றெல்லாம் டென்ஷன் ஆகாமல், யூட்டியூப்பின் உள்ளே போய் ஏதேனும் மேற்குறிப்பிட்ட வகைமை வீடியோக்களைப் பார்க்கலாம், நன்றாக பொழுது போகும்.

 

பி ஹாப்பி!!

Posted in அனுபவம், உதிரிப்பூக்கள், எண்ணம், கட்டுரை, சமூகம், விமர்சனம் | Leave a comment

ஆல் பாஸ்

நேற்றிலிருந்து பத்தாம் வகுப்பு ஆல் பாஸ் தொடர்பான பதிவுகளை கவனித்ததில் ஒரு விஷயம் புரிபட்டது. 90% மனிதர்கள் அப்பாடா என்று நிம்மதியும், மகிழ்ச்சியும் அடைகையில் 10% பேர் விதவிதமாக வயற்றெரிச்சலைக் காட்டிக் கொண்டே இருக்கின்றனர்.
 
 
 
கொரோனா புண்ணியத்தில் பாசானவர்கள் என்று சர்டிஃபிகேட்டில் கரும்புள்ளி செம்புள்ளி குத்தச் சொல்வது முதல் ஸ்டேட் ஃபர்ஸ்ட் வரக் கூடிய மாணவர்களின் கனவுகளில் மண்ணள்ளிப் போட்டுட்டாங்களே எனும் வகைப் பிலாக்கணங்கள் வரை விதவிதமான வெளிப்பாடுகள். ஆனால் வழக்கம்போல அவையெல்லாமே தரமே எங்கள் தாரக மந்திரம் எனும் ஒரே குரூப் ஆசாமிகளுடையதுதான்.
 
 
 
உங்களுக்கு கல்பனா குமாரியை நினைவிருக்கிறதா? நீட் தேர்வில் தேர்ச்சி பெறாததால் தற்கொலை செய்து கொண்ட பிரதீபா எழுதிய அதே வருடத்தில் அதே தேர்வில் இந்திய அளவில் முதலிடம் பெற்ற பத்தரை மாற்றுத் தங்கம். அவர் பீகாரில் உள்ள பள்ளியில் +1, +2 படிக்கும் போதே டெல்லியில் உள்ள கோச்சிங்க் செண்டர் ஒன்றிலும் நீட் தேர்வுக்காக படித்து வந்த சாதனையாளர். இரண்டு தேர்விலும் முதலிடம் பெற்ற திறமையாளர்.
 
 
 
இவராவது பத்தாம் வகுப்பிற்குப் பிறகுதான், அதுவும் தனியான பயிற்சி நிறுவனத்தில்தான் நீட் பயிற்சி பெற்றார். ஆனால் இப்போதெல்லாம் பல பள்ளிகளில் 6ஆம் வகுப்பிலிருந்தே ஏ, பி, சி, டி என்று வகுப்புகளைப் பிரிப்பதில்லை. ஐஐடி நுழைவுத் தேர்வுக்குப் படிப்பவர்கள், நீட் தேர்வுக்குப் படிப்பவர்கள், மற்ற மக்குகள் என்கிற வகையில்தான் பிரிவினையே நடக்கிறது.
 
 
 
 
மாணவர்களின் மூளைகளைத் துளைத்து, நுழைவுத் தேர்வுக்கான சூத்திரங்களை புகட்டிக், குறுகத் தரித்தவர்களாக அவர்களைத் தயாரிக்கும் இந்தத் தொழிற்சாலைகளில் சாதாரணப் பாடங்களை நடத்தவும், காலாண்டு, அரையாண்டுத் தேர்வுகளை நடத்தவும் நேரமிருக்குமா என்ன?
 
 
 
நடுத்தர, உயர் நடுத்தர வர்க்கப் பெற்றோர்களில் பலரும் இத்தகைய தொழிற்சாலைப் பள்ளிகளையே தேர்ந்தெடுக்கவும் செய்கின்றனர். சாத்தியப்படும் எல்லா வழிகளிலும் பணம் சம்பாதித்து, அதை வருங்காலத் தலைமுறைக்கு சேர்த்து வைப்பதோடு குறுக்கு வழியிலேனும் ப்ரொபஷனல் டிகிரிகளையும் பிள்ளைகளுக்கு ஏற்பாடு செய்துவிட வேண்டும் என்ற வெறியே இவர்களை ஆட்டி வைக்கும் விசை.
 
இந்தப் போக்கை உணர்ந்து கொண்டதால்தான் அரசு +1க்கே பொதுத் தேர்வு முறையெல்லாம் கொண்டுவர வேண்டியிருந்தது.
 
இந்நிலையில் வருகைப் பதிவேடு, காலாண்டு மற்றும் அரையாண்டுத் தேர்வு மதிப்பெண்களையெல்லாம் வைத்து பொதுத் தேர்வு முடிவுகளை வெளியிட்டால் இவர்களின் கணக்கு வழக்குகள் என்னாவது?
 
 
 
திருடனுக்குத் தேள் கொட்டியது போல இதை அப்படியே வெளியே சொல்ல முடியாதல்லவா? அதனால்தான் ததாம(தரமே எங்கள் தாரக மந்திரம்) குரூப்புக்கு அரசின் இந்த முடிவு மிளகாய் அரைத்துப் பூசியது போல எரிகிறது.
 
 
 
குளிர்சாதனப் பெட்டியில் தண்ணீர் இருந்தால் எடுத்து தலையிலும் ஊற்றிக் கொண்டு, உள்ளுக்கும் பருகவும். வெந்தயம், இளநீர், கற்றாழை போன்ற பதார்த்தங்களைத் தொடர்ந்து நான்கைந்து நாட்களுக்கு சாப்பிடவும். வேறென்ன சொல்ல?
Posted in அனுபவம், உதிரிப்பூக்கள், எண்ணம், கட்டுரை, குழந்தை வளர்ப்பு, சமூகம் | Tagged , , , , , , , | 1 Comment

கயிற்றரவு

ஒவ்வொரு ஆறாவது இந்தியனுக்கும் மனநலம் சார்ந்த உதவிகள் தேவைப்படும் நிலையில் இன்று இருக்கிறோம். நகர்ப்புறங்களில் மன நலச் சிக்கல்கள் கூடுதலாகக் காணப்படுகிறது. பொருளாதாரப் படிகளில் கீழிறங்க, இறங்க பாதிப்புகள் அதிகமாகிறது என்றெல்லாம் ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

மனநலச் சிக்கல் எனும் பதத்திற்குள் பல நூறு வகைமைகள் உண்டு. அதில் முக்கியமானதுதான், மனச்சிதைவு. மனச்சிதைவு (Schizophrenia) நோய் என்பது மனக் குழப்பம், மாயக் காட்சிகளைக் காண்பது, மற்றவர் கேளாத குரல்களைக் கேட்பது, கற்பனையான பயங்கள், புனைவான குற்றச்சாட்டுகளை பிறர் மீது வைப்பது என பலவிதக் கூறுகளைக் கொண்டது.

முன்பெல்லாம் மன நல பிரச்சனைகளுக்கு ஆட்படுபவர்களை சங்கிலிகொண்டு, கட்டி வைக்கும் வழக்கம் உலகெங்கும் பரவலாக இருந்தது. (இன்றும் சில இடங்களில் அப்படியான வழக்கம் தொடருவது வேதனையான விஷயம்)

பிரான்ஸ் நாட்டைச் சேர்ந்த ‘பிலிப் பினைல்’ எனும் மருத்துவர், 1792, மே 24ஆம் தேதி, கொட்டடிகளுக்குள் சங்கிலிகளால் கட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த மனநலம் குன்றிய நோயாளிகளை கட்டவிழ்த்து விட்டார். அதை நினைவுகூறும் விதமாக, 1986ஆம் ஆண்டில் மே 24ஆம் தேதி உலக மனச்சிதைவு விழிப்புணர்வு நாளாக அறிவிக்கப்பட்டது. இன்றும் அனுசரிக்கப்படுகிறது.

மனச்சிதைவு கொண்டோரை பேய் பிடித்திருப்பதாகவோ அல்லது புனிதர்களாகவோ சாமியார்களாகவோ நினைப்பது என்று பல்வேறு பொய்யான கற்பிதங்களோடு அணுகுவதே இங்கு அதிகம். அத்தகைய தவறான கற்பிதங்களை போக்குவதே இந்த விழிப்புணர்வு தினத்தின் நோக்கம்.

மனச்சிதைவு நோய்க்கு ஆளாகிறவர்களுக்கு முறையான மருத்துவ சிகிச்சையும், சுற்றியுள்ளோரின் அரவணைப்பும் மிக மிக அவசியம். நம்மைச் சுற்றி வாழ்ந்து வருபவர்கள், குடும்பத்தினரின் மனநலன் பாதிப்படைவதாகத் தெரிந்தால், அவர்களின் நடவடிக்கைகளில் மாற்றமிருந்தால் தகுந்த மனநல ஆலோசனைகளைப் பெற்றுத் தர முயல்வோம்.

செய்தியை பகிர்வோம்! மனச்சிதைவு நோய்க்கு ஆளானவர்களிடமும் அன்போடும் அனுசரணையோடும் நடந்துகொள்வோம்.!!

 

Posted in எண்ணம், சமூகம், மனச்சிதைவு, மூட நம்பிக்கை, Schizophrenia | Tagged , , , , , , | 1 Comment

கனி அப்டேட்ஸ் – எங்களுக்கும் கோபம் வரும்

இதுவரை கோபம், வருத்தம், இயலாமை, விருப்பின்மை என எல்லா எதிர்மறை உணர்வுகளுக்கும் அழுகை ஒன்றையே வடிகாலாகப் பயன்படுத்தி வந்தான் கனி. சில வாரங்களாக, குறிப்பாக இந்த லாக்டவுன் காலகட்டத்தில் உணர்வுகளை சற்றே நிறம் பிரித்து அறியத் தொடங்கியிருக்கிறான் என்று தோன்றுகிறது.

கோபம் வந்தால் உடனடியாக அழுதுவிட்டாலும், நீண்ட நேரத்திற்கு சம்பந்தப்பட்டவரிடம் பேசாமல் இருப்பது, அவரைக் கண்டு கொள்ளாதது போல நடிப்பது போன்ற உபாயங்களைக் கைக்கொள்ளத் தொடங்கியிருக்கிறான்.

தானாக பல் தேய்க்கத் துவங்கியபோது ஒரளவு ஒழுங்காகத் தேய்த்துக் கொண்டிருந்தவன், நடுவில் பெயருக்கு பல் தேய்ப்பது என்று ஒப்பேற்ற ஆரம்பித்தான். விளைவாக பல்லில் அழுக்குப் படிந்து, சமீபத்தில் பல் மருத்துவரிடம் சென்று சுத்தம் செய்து வர வேண்டியிருந்தது. எனவே இந்த விடுமுறைக் காலத்தில் மீண்டும் அவனது பல்தேய்ப்பை சரியாக்க வேண்டும் என்று திட்டமிட்டு பொறுப்பை பாலாவிடம் ஒப்படைத்தேன்.

அப்பா, பிள்ளை இருவருக்குமே பொறுமை மிகவும் குறைவு என்பதால் காலை நேரம் ஒரே களேபரமாகத்தான் இருக்கிறது. இதில் அவ்வப்போது பொறுக்க முடியாமல் பாலா பிரஷ்ஷைப் பிடுங்கி அழுத்தி தேய்த்துவிடுவதில் கனிக்கு சில சமயம் ரொம்பவே ரோஷமாகி விடுகிறது. அப்போதைக்கு அழுதாலும் பிறகு நெடு நேரம் வரை பாலாவிடம் பேசாமலிருப்பது என்று ஆரம்பித்திருக்கிறான். பாலா ஹாலில் இருந்தால் கிச்சனுக்கு வந்து என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து கொள்வது, அவர் கிச்சனுகு வந்தால் இவன் ஹாலுக்கு வந்துவிடுவது என்று அலட்டிக் கொள்கிறான். அதே நேரம் வேண்டுமென்றே என்னிடம் ஏதேனும் பேச்சுக் கொடுக்கிறான் – ஒருத்தரை மட்டும் உதாசீனம் செய்கிறாராம். பாலா போய் சாரி சொன்னாலும் கண்ணைப் பார்க்காமலே இட்ஸ் ஒகே என்கிறான். சிலமணி நேரங்களாவது ஆகிறது, அவன் கோபம் மலையிறங்க.

நினைத்துப் பார்க்கையில் சிரிப்புதான் வருகிறது.

இன்றும் கோபத்தோடு எனக்கென்று ஒரு நாடு, என் நாடு, என் மக்கள் என்று இருந்து கொள்கிறேன் என்று ஹாலுக்குப் போனவனைப் பற்றி பேசி சிரித்துக் கொண்டிருந்தோம். சிரிப்புக்கு நடுவே “இப்பவே இவ்ளோ கோபம் வருதே, 20 வயசுக்கெல்லாம் கோபம் வந்தா என்னை வீட்டை விட்டு அனுப்பிருவானோ” என்று தன் பீதியையும் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார் பாலா. “அப்படி ஒருவேளை அவ்ளோ இண்டிபெண்டண்டா ஆகி, நம்மளை வெளிய போன்னு சொல்லிட்டான்னா, அதைவிட நம்ம வாழ்கைக்கு பெரிய வெற்றி வேறென்ன இருக்கு?” என்றேன். ஆமாம் என்று பாலாவும் ஆமோதித்தார்.

Posted in அனுபவம், ஆட்டிசம், கனி அப்டேட்ஸ் | Tagged , , | 2 Comments

சுவரின்றி சித்திரமில்லை

தங்கள் குழந்தைக்கு ஆட்டிசம் என்று கண்டறிந்து, உறுதிப்படுத்தப்படும் நாளில் எல்லா பெற்றோரும் மிகப் பெரிய அதிர்ச்சிக்கு ஆளாவர். சிலர் வாய்விட்டு அழலாம் இன்னும் சிலர் அழாமல் உறைந்துபோய் இருக்கலாம். ஆனால் எல்லாப் பெற்றோருக்கும் தங்கள் குழந்தைக்கு இப்படி ஒரு குறைபாடு என்பதை அவ்வளவு எளிதாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. எனவே மன அழுத்தம் என்பது தவிர்க்கமுடியாதது.

அதனால்தான், குழந்தையை பரிசோதித்து, குழந்தையின் பெற்றோரிடம் இப்படியான குறைபாடுகள் பற்றிய செய்தியைத் தெரிவிக்கும் பொறுப்பில் இருக்கும் மருத்துவர்கள், பெற்றோரின் அதிர்ச்சியை குறைக்கவும், அலைபாயும் அவர்களின் மனதிற்கு ஒரு பற்றுக் கோலாகவும் இருக்கட்டும் என்று சில தேய்வழக்கான வசனங்களைச் சொல்வதுண்டு.

”இவர்கள் தெய்வீகமான குழந்தைகள். இவங்கள பாத்துக்க உங்கள மாதிரி சிறப்பான பெற்றோராலதான் முடியும் என்பதால்தான் உங்ககிட்ட கடவுள் கொடுத்திருக்கார்” என்று தொடங்கி இன்னபிற நம்பிக்கையூட்டும் சொற்றடர்களை மருத்துவர்களும், கவுன்சிலிங்க் தருபவர்களும் ஆரம்பக்கட்டத்தில் அவ்வப்போது சொல்வார்கள். இது ஏதோ இங்குமட்டுமல்ல, உலகம் முழுமைக்குமே இதே வசனம் கொஞ்சம் முன்பின்னாக அப்படியே சொல்லப்படுகிறது.

குழந்தை வளரத்துவங்கியதும் அதன் அதீத துறுதுறுப்பு, சமூகத்தின் விதிகளை புரிந்துகொள்ள முடியாமை, அடிக்கடி ஏற்படும் உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்புகள் ஆகியவற்றால் அக்குழந்தை மற்றவர்களுக்குக் காட்சிப்பொருளாகத் துவங்கும்.

“புள்ள வளக்கத் தெரியாம, வளத்தா இப்படித்தான்” என்பது போன்ற, குழந்தை வளர்ப்பைக் குற்றம் சொல்லும் வார்த்தைகளை பொதுவிடங்களிலும், உறவினர் மத்தியிலும் அடிக்கடி கேட்க நேரிடும்.

பெற்றோர் இருவரும் வேலைக்குப் போவதன் சாத்தியக்கூறுகள் குறையும். அதைவிட முக்கியமாய் பல்வேறு தெரபிகளுக்கும், பள்ளிக் கட்டணங்களுக்குமாக பணம் தண்ணீராய் செலவாகும். இதனால் ஏற்படும் பொருளாதார நெருக்கடிகள் ஒரு பக்கம் வளரும். ஆட்டிச நிலையாளர்கள் அனைவருக்குமே பொதுவான பிரச்சனைகளான தூக்கக் குறைவு பெற்றோரையும் சேர்த்தே ஆட்டிப்படைக்கும்.

எல்லாவற்றையும் விட குழந்தை வளர வளர, பெற்றோராகிய நமக்கு உடல்நலம் தளரத் தொடங்கும். இந்த எதிர்விகித வளர்ச்சியால் நமக்குப் பின் குழந்தையின் எதிர்காலம் என்னவாகும் என்ற பதிலில்லாத கேள்வி நம்மை மருட்டக்கூடும்.

இக்காரணிகள் அனைத்தும் அந்த பெற்றோரின் உடல் நிலையை பாதிக்கிறது. மன அழுத்தத்தினால் ஏற்படும் உயர் ரத்த அழுத்தம் துவங்கி பல்வேறு தொடர் உடல்நலக் குறைபாடுகள் தலை காட்டக்கூடும். நடுத்தர வயதிலேயே இப்படியான உடல்நலக்குறைபாடுகளில் சிக்கிக் கொள்ளும் பெற்றோர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதை பார்க்க முடிகிறது.

ஒரு மனிதனுக்கு வரக்கூடிய துன்பங்கள் எல்லாவற்றையும் இப்படி ஒரு தனிப்பாடல் பட்டியலிடுகிறது.

ஆவீன மழை பொழிய இல்லம் வீழ

அகத்தடியாள் மெய்நோவ அடிமை சாவ

மாவீரம் போகுதென்று விதை கொண்டோட

வழியிலே கடன்காரர் மறித்துக் கொள்ளக்

கோவேந்தருழுதுண்ட கடமை கேட்கக்

குருக்கள் வந்து தட்சணைக்குக் குறுக்கே நிற்கப்,

பாவாணர் கவிபாடிப் பரிசு கேட்கப்

பாவி மகன் படுந்துயர் பார்க்கொணாதே.

இப்பாடலைப் போல, சிறப்பு நிலைக்குழந்தைகளின் பெற்றோருக்கு இருக்கும் பிரச்சனைகளை எல்லாம் பட்டியலிடுவது இக்கட்டுரையின் நோக்கம் அல்ல.

தங்களின் உடல் நலனிலும் அக்கரை கொள்ளுங்கள் என்பதையே இங்கே வழியுறுத்த விழைகிறேன்.

இன்று எல்லோருமே உடல் நலனில் அக்கரை செலுத்தவேண்டிய கால கட்டத்தில்தான் வாழ்கிறோம் என்றாலும், சிறப்புக்குழந்தைகளின் பெற்றோர் சற்றே அதிகக் கவனத்துடன் தமது உடல் மன நலங்களைக் காத்துக் கொண்டால் மட்டுமே அக்குழந்தைகளின் வாழ்வைப் பாதுகாத்து பரிமளிக்கச் செய்யமுடியும்.

சராசரிக் குழந்தைகள் எந்த பிரத்யேக முயற்சியுமின்றி அடைந்துவிடக்கூடிய தன்னிச்சையான வாழ்வை அடையவே, சிறப்புக் குழந்தைகள் நிறைய போராட வேண்டியிருக்கும். இந்நிலையில்  அக்குழந்தைகளின் பெற்றோருக்கு இன்னமும் கூடுதல் பொறுப்புகள் வாழ்நாள் நெடுகிலும் காத்திருக்கின்றன.

எனவே அதற்கான வழிமுறைகளில் நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும். மேலைநாடுகளில் ஆட்டிசக் குழந்தையின் பெற்றோர் ஓய்வெடுக்க, மனநல ஆலோசனைக்கு என பலதரப்பில் அரசு உதவுகிறது. இந்தியா மாதிரியான நாட்டில் அவை வருவதற்கு இன்னும் சில பல காலங்கள் ஆகலாம். அதற்குள்ளாக நாமே திட்டமிட்டுக்கொள்ளவேண்டும். அதற்கென சில அனுபவ வழிமுறைகளை இங்கு சொல்ல விழைகிறேன்.

தன்னலம் பேணுவோம்

குழந்தை பற்றிய சிந்தனையிலேயே மூழ்கி இருக்காமல் பெற்றோருக்கு 30 வயது கடந்த பின்னர் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை முழு உடல் பரிசோதனை (Master Health Check up) செய்து கொள்வது நலம்.

ஒரு சிறப்புக் குழந்தையின் அம்மாவாகவோ அப்பாவாகவோ இருப்பதைத் தாண்டி, தனி மனிதராக தங்களது தேவைகள், ரசனைகள் போன்றவற்றையும்  தக்க வைத்துக் கொள்வது முக்கியம்.

குறிப்பாக அன்னையரில் பெரும்பாலானோர் ஆரம்பக்காலத்தில் தங்களது சுயத்தைப் பற்றிய அக்கறையின்றி, குழந்தையின் வளர்ச்சி குறித்து மட்டுமே யோசிப்பவர்களாக மாறிவிடுகின்றனர். இது நீண்ட கால நோக்கில் பலருக்கு கடுமையான மன அழுத்தத்திற்கு வழிவகுப்பதை பார்த்திருக்கிறேன். நமக்கான பிரத்யேகமான ஆளுமையையும் ஒரளவுக்கேனும் தக்க வைத்துக்கொள்ள முயற்சிக்க வேண்டும்.

குழந்தையின் நலன் கருதி குடும்பத்தில் இருக்கும் தாயோ, தந்தையோ வேலையை விட்டிருப்போமேயானால், குழந்தைகள் ஒரளவு வளர்ந்த பின்னர் வீட்டிலிருந்தே செய்யக் கூடிய அல்லது பகுதி நேர வேலை வாய்ப்புகளைத் தேடிக் கண்டடையலாம். அதெப்படிங்க முடியும் என்று மட்டும் கேட்டுவிடவேண்டாம். இந்த கொரோனாவினால் அரசு போட்டுள்ள ஊரடங்கு வீட்டில் இருந்த வேலை செய்வது எப்படி என்பதை நம்மில் பலருக்கும் கற்றுக்கொடுத்திருக்கும்.

அடுத்ததுதான் முக்கியமானது, நமது ரசனை சார்ந்த விருப்பங்களை (வாசிப்பு, இசை, நடனம், ஓவியம்) கைவிடாது தொடர வேண்டும். பள்ளி, கல்லூரிக் காலங்களில் நமக்கென சில ரசனைகள் இருந்திருக்கும். அவற்றை மீட்டெடுத்து, அதில் ஈடுபடுங்கள்.

குடும்ப நேரம்

குடும்ப நேரம் என்பதை திட்டமிட்டுக் கொள்ளவேண்டும். தினந்தோறுமோ அல்லது வார இறுதியிலோ குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவரும் இணைந்து நேரம் செலவழிக்க வேண்டும். ஒன்றாக அமர்ந்து தொலைக்காட்சி பார்ப்பதுபோல் இல்லாமல் ஒருவரோடு ஒருவர் வேடிக்கையும் விளையாட்டுமாக பேசிக்கொண்டிருப்பது நல்லது.

 

பயணங்கள் அவசியம்:

வாழும் சூழலில் இருந்து விலகிப் பயணித்து விட்டு மீண்டும் வரும் போது கிடைக்கும் புத்துணர்ச்சி மிகவும் அவசியமான ஒன்று. சிறப்புக்குழந்தையையும் அழைத்துக்கொண்டு வருடத்திற்கு குறைந்தபட்சம் இரண்டு பயணங்களையாவது குடும்பத்தோடு மேற்கொள்வது நமது ஆற்றலைக் கூட்டும்.

இவை எல்லாவற்றையும் விட போராட்ட குணத்தை இழக்காதிருப்பது அவசியம். அதிகம் விழிப்புணர்வு இல்லாத நம் சமூகச் சூழலில், நாமும் நம் குழந்தைகளும் சுரண்டலுக்கும் ஒதுக்கலுக்கும் உள்ளாக வாய்ப்புகள் அதிகம். அவற்றை வாய் மூடி சகித்துக் கொள்வது என்பது பெருந்துன்பம். எனவே அவற்றை எதிர்த்துப் போராடும் மனத்திடத்தையும் உறுதியையும் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

பேசவோ, தான் நினைப்பதையோ பகிர்ந்துகொள்ள முடியாத நம் குழந்தைகளுக்கு நாம் தான் வழக்கறிஞராக இருக்க முடியும் என்பதை ஒவ்வொரு சிறப்புக்குழந்தையின் பெற்றோரும் உணர்ந்து செயல்படுவதே எதிர்காலத்திற்கான நம்பிக்கையாக அமையும்.

Posted in ஆட்டிசம், உலக ஆட்டிச விழிப்புணர்வு தினம், குழந்தை வளர்ப்பு, சிறப்பியல்புக் குழந்தைகள் | Tagged , | 1 Comment

ஆட்டிச நிலைக் குழந்தைகளும் வளர்ச்சிப் படிநிலைகளும்

வீட்டில் வயதான பெரியவர்கள் இருந்தால் பிறந்த குழந்தையின் உடல் முழுக்க எண்ணெய் தேய்த்துவிடுதல் தொடங்கி குளிக்க வைப்பது போன்ற செயல்களில் அவர்களின் ஈடுபாடும் ஒத்துழைப்பும் எப்போதும் இருக்கும். அப்படியான சமயங்களில் குழந்தையின் கை, கால்கள், கண்கள் போன்றவற்றை ஆராய்வது, அதன் செயல்பாடுகளை அடிக்கடி சோதித்துப் பார்ப்பது என்றெல்லாம் செய்வார்கள். எங்கள் ஊர் பக்கமெல்லாம் ஒரு பழக்கம் உண்டு. குழந்தை குப்புறப்படுத்து நீந்தத்தொடங்கி, ஒரு அறையில் இருந்து இன்னொரு அறைக்கு நீந்திக் கடந்துவிட்டால், அருகில் உள்ள பிள்ளையார் கோவிலுக்கு கொழுக்கட்டை வேண்டிக்கொண்டு படைக்கச் சொல்வார்கள். நிலைப்படியைத்தாண்டி அக்குழந்தை சென்றதால் இந்த வேண்டுதல். இதற்கு படிக் கொழுக்கட்டை என்றே பெயர். இப்படியான  சடங்குகள் எல்லாமே குழந்தையின் வளர்ச்சிப் படிநிலைகளை (Developmental Milestones) உறுதிப்படுத்திக் கொள்வதற்கான அக்கால வழிமுறைகள்.

இன்றைய அறிவியல் யுகத்தில் குழந்தைகளின் வளர்ச்சிப் படிநிலைகளின் பட்டியல் தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்டுவிட்டது. மாதாந்திரம் போட வேண்டிய தடுப்பூசிகளின் பட்டியல் போலவே குழந்தையின் எடை, உயரம் போன்றவற்றின் வளர்ச்சியும், அதன் நடவடிக்கைகளில் இருக்க வேண்டிய மாற்றங்களும் (குப்புரிப்பது, தவழ்வது, எழுந்து அமர்வது, பெயர் சொல்லி அழைத்தால் திரும்பிப் பார்ப்பது போன்றவை) குழந்தை நல மருத்துவர்களால் ஒரளவுக்கு கண்காணிக்கப்படுகிறது. இதில் ஏதேனும் தொய்வு ஏற்பட்டால் தகுந்த நடவடிக்கைகளை எடுக்க பெற்றோரை வழிநடத்தவும் செய்கின்றனர்.

ஆனால் இதெல்லாம் சராசரிக் குழந்தைகளுக்கு பெரும்பாலும் கச்சிதமாகப் பொருந்திவிடும். ஒரு சில வேறுபாடுகள் இருந்தாலும் தானே அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்ந்துவிடுவர். ஆனால் ஆட்டிசம் போன்ற வளர்ச்சிக் குறைபாடு (Developmental Delay) உள்ள குழந்தைகளுக்கு இதே முறையை அப்படியே கையாள முடியாதில்லையா? பொதுவான வழிகாட்டல்களை ஒரளவுக்கு எடுத்துக்கொள்ள முடியுமென்றாலும் ஒவ்வொரு படிநிலையையும் அப்படியே எதிர்பார்க்க முடியாது.

குறைகள் இருப்பதைப் போலவே ஆட்டிச நிலையாளர்களில் சிலருக்கு தனித்திறன்களும் (Splinter skills) இருக்கக்கூடும். சில குழந்தைகள் மிகப் பெரிய புதிர்களைக் (Puzzles) கூட அனாயசமாக இணைப்பார்கள். இன்னும் சிலருக்கு  மொழியிலோ, இசையிலோ, கணிதத்திலோ அபாரமான மேதமை இருக்கக்கூடும். அவற்றையும் நாம் கணக்கில் கொண்டாக வேண்டும்.

இந்த வளர்ச்சிப் படிநிலைகள் வழியாகக் குழந்தைகளை அழைத்துச் செல்லும் பொறுப்பு பெரும்பாலும் பெற்றோரிடமே உள்ளது. வேறெந்த நோய் என்றாலும் மருத்துவர்கள் மருந்து, அதை உட்கொள்ளும் முறை, பத்தியம் போன்ற எல்லா விவரங்களையும் வழங்கிவிட முடியும். ஆனால் ஆட்டிசம் என்பது வாழ்நாள் முழுவதும் தொடரும் ஒரு குறைபாடு என்பதாலும், அதன் தன்மைகள், வீரியம் போன்றவை ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் மாறுபடும் என்பதாலும் இங்கே குழந்தையின் வளர்ச்சியை முன்னேற்றும் திட்டங்கள் ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமானவை.

பொதுவாக ஆட்டிச நிலைக் குழந்தைகளுக்கான வளர்ச்சிப் படிநிலைகளை நான்கு வகையாகப் பிரித்துக் கொள்வது நமது புரிதலை எளிதாக்கும்.

  1. உடல் ரீதியான படிநிலைகள்(Movement/Physical Milestones)
  2. அறிவுசார் படிநிலைகள்(Cognitive Milestones)
  3. தகவல் தொடர்புக்கான படிநிலைகள்(communication milestones)
  4. சமூகப் புரிதல் மற்றும் உணர்வு ரீதியிலான படிநிலைகள்(Social/Emotional Milestones)

இவற்றை எப்படி பரிசோதிப்பது என்பதற்கு வகைமைக்கு ஒர் எடுத்துக்காட்டு வீதம் இங்கே சொல்லி இருக்கிறேன். இந்த செயல்கள் எல்லாம்  3 வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்கானது. இதே போல் ஒவ்வொரு வயதுக்கும் உரிய செயல்களை நிபுணர்களிடமிருந்தோ அல்லது இணையத்தில் தேடியோ அறிந்து கொள்ள முடியும்.

  • உடல் ரீதியான படிநிலைகள்(Movement/Physical Milestones) – தவழ்வது, நடப்பது, படியேறுவது, ஓடுவது போன்றவை
  • அறிவுசார் படிநிலைகள்(Cognitive Milestones) – பொம்மைகளை வைத்து சரியான முறையில் விளையாடுவது, சின்னப் புதிர்களை இணைப்பது, ப்ளாக்குகளை இணைத்து டவர் உருவாக்குவது போன்றவை
  • தகவல் தொடர்புக்கான படிநிலைகள்(communication milestones) – சின்னச் சின்ன செயல்களை சொன்னதும் புரிந்து கொண்டு செய்தல், தன் பெயரை கேட்கும் போது சொல்வது, சின்னச் சின்ன உரையாடல்களை மேற்கொள்ள முடிவது போன்றவை
  • சமூகப் புரிதல் மற்றும் உணர்வு ரீதியிலான படிநிலைகள்(Social/Emotional Milestones) – குழு விளையாட்டுக்களில் தன் முறையை புரிந்து கொண்டு விளையாடுவது, பெரியவர்களைப் பின்பற்றி செயல்களைச் செய்ய முயற்சிப்பது, தன் உடைமைகளையும் பிறருடையது என்பதையும் புரிந்து கொள்ளுதல் போன்றவை.

எங்கள் பிள்ளைக்கு ஆட்டிசம் என கண்டுகொண்டதும், நாங்கள் குழந்தைகளுக்கான உளவியல் ஆலோசகர், ஆக்குபேஷனல் தெரப்பிஸ்ட், பேச்சுப் பயிற்சியாளர், சிறப்புக் கல்வி ஆசிரியர் என பல்வேறு நிபுணர்களின்  ஆலோசனைகளைப் பெற்றோம். ஒவ்வொருவரும் அவரவர் துறைசார்ந்து வழிகாட்டல்களையும், தெரப்பிகளையும் வழங்கினார்கள் என்றாலும் அவற்றையெல்லாம் தொகுத்துப் புரிந்து கொண்டு குழந்தைக்கான அன்றாடப் பயிற்சிகளை திட்டமிடுவது பெற்றோரால் மட்டுமே இயலும் என்பதையும் கண்டுகொண்டோம்.

பொதுவாகவே குழந்தை வளர்ப்பில் பெற்றோர் முதலில் மனதில் நிறுத்திக்கொள்ளவேண்டிய முக்கியமான விஷயங்களில் ஒன்று – வேறெந்த குழந்தையோடும் நம் குழந்தையை ஒப்பிடவே கூடாது. இது சிறப்புக்குழந்தைகளின் பெற்றோருக்கும் பொருந்தும்.

பொதுவான வளர்ச்சிப் படிநிலைப் பட்டியலோடு கூட நம் குழந்தையை ஒப்பிட்டுக் கொண்டே இருத்தல் கூடாது. சிறப்புக்குழந்தையின் பெற்றோர் நம் குழந்தையின் நேற்றையும், இன்றையையும் மட்டுமே ஒப்பிட்டுக் கொண்டு நமது குறிக்கோள்களை அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

கண்காணிப்பு தேவை

எங்களுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட தெரபி வகுப்புகளுக்கு தொடர்ந்து செல்லத்தொடங்கினோம். தொடக்க நிலையில் பெரிய மாற்றங்கள் ஏதும் நிகழவில்லை என்றாலும் மூன்று மாதங்களுக்குப் பின் பையனின் செயல்களில் சின்னச் சின்ன முன்னேற்றத்தை காணமுடிந்தது.

கொஞ்ச நாட்கள் சென்றதும் எங்கள் தெரபிஸ்ட், மகனைப் பற்றி விரிவான மதிப்பீடு (Assessment) ஒன்று எடுக்கலாம் என ஆலோசனை தெரிவித்தார். நான் சிறப்புக்கல்வி பயிலும்போதுதான் ஏன் இப்படியான கண்காணிப்பு தேவை என்பதை உணர்ந்துகொண்டேன்.

ஆறு மாதங்களுக்கு / ஆண்டிற்கு ஒருமுறை விரிவான மதிப்பீடு எடுக்கவேண்டும். அப்போதுதான் குழந்தையின் வளர்ச்சி சரியான பாதையில் இருக்கிறதா என்பதை அறிந்துகொள்ள இலகுவாக இருக்கும்.

பொதுவாக பெரிய மருத்துவமனைகள் அனைத்திலுமே இன்று தேவையான எல்லாத் துறைகளும் இருப்பதால் இத்தகைய மதிப்பீடுகளைச் செய்து கொள்ளமுடியும் என நினைக்கிறேன்.

தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை, மத்திய அரசின் நிறுவனமான நிப்மெட்(National Institute for Empowerment of Persons with Multiple Disabilities – NIEPMD), இது போன்ற சேவைகளுக்கு நம்பகமான நிறுவனம். மதிப்பீட்டுக் குறிப்புடன், பெற்றோர்  கவனம் செலுத்தவேண்டிய விஷயங்கள் என்னென்னவெல்லாம் என்ற வழிகாட்டலையும் தருவார்கள். குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கான கவுன்சிலிங்கையும் தேவையைப் பொறுத்து அளிப்பார்கள்.

பெரும்பாலான சிறப்புப் பள்ளிகளும் இத்தகைய மதிப்பீடுகளைச் செய்து தருகின்றன. அவற்றையும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

இலக்கு தீர்மானித்தல்

இலக்கு (Goal setting) அவசியம். எங்கள் பிள்ளைக்கு சட்டை பட்டன் போடுவதில் தொடங்கி, தானே உணவு எடுத்து உண்பதுவரையிலான ஒவ்வொரு செயலையும் இன்று அவன் செய்ய, இந்த இலக்கு நோக்கிய திட்டமிடல் உதவியது.

மூன்று மாதத்தில் சட்டை பட்டன் போடவேண்டும், 3 மாதத்தில் உணவு உண்ணவேண்டும் என இலக்கு தீர்மானித்து, தெரப்பிஸ்டுகளின் வழிகாட்டுதல்களோடு வேலை பார்த்தோம். காரியம் கைகூடியது. ஒவ்வொரு பெற்றோரும் தங்கள் குழந்தையிடம் கொண்டுவரவேண்டிய ஒவ்வொரு மாற்றத்திற்கும் இப்படி இலக்கு தீர்மானித்து, அதை நோக்கி உழைத்தால் நல்ல பலனைப் பெற முடியும்.

விடாமுயற்சி தேவை

ஓர் இலக்கை இப்போது அடைய முடியவில்லை என்றால் எப்போதுமே அது முடியாத விஷயம் என்று பொருளில்லை. குழந்தைக்கு ஒரு விஷயத்தை இப்போது கற்றுக்கொடுக்க முடியவில்லை என்றால் அதையே மீண்டும் மீண்டும் செய்து குழந்தைக்கும் நமக்கும் மன அழுத்தத்தை ஏற்றிக்கொள்ள வேண்டியதில்லை. அதை ஒதுக்கிவிட்டு வேறு ஏதேனும் புதிதாகக் கற்றுக்கொடுக்க முயற்சிக்கலாம். சிறிது காலம் சென்றபின் (பொதுவாக ஆறு மாதம் கழித்து) மீண்டும் முன்னர் கைவிட்ட, அதே செயலை வேறு முறையில் சொல்லித்தர முயற்சிக்கும் போது பலன் கிடைப்பதை கண்கூடாகக் கண்டிருக்கிறோம்.

ஆர்வத்தைக் கண்டறியுங்கள்

முன்னர் சொன்னது போல ஆட்டிச நிலையாளர்களில் சிலருக்கு அதீதமான தனித்திறன்கள் (Splinter skills) இருக்கக்கூடும். அவற்றைக் கண்டறிவதன் மூலம் அவர்களின் வளர்ச்சியை துரிதப்படுத்துவதோடு அவர்களின் நல்வாழ்வுக்கான எதிர்காலத் திட்டங்களுக்கும் பயனுண்டு. அப்படி தனித்திறன் எதுவும் இல்லாவிடினும் கூட அவர்களின் ஆர்வம் செல்லும் திசையைத் தெரிந்து கொண்டால் அவர்களை உற்சாகப்படுத்தவும், நடத்தை சிக்கல்களில் இருந்து வெளிக் கொணரவும் அந்த ஆர்வங்களைப் பயன்படுத்தலாம்.

எங்கள் மகனைப் பொறுத்தவரை அவனுக்கு மொழிகளிலும், இசையிலும் அதீதமான நாட்டமும், திறமையும் இருந்தது. எனவே இசையையே அவனுக்கான எல்லா பயிற்சிகளிலும் ஊக்கப்பரிசாக(Reinforcement) பயன்படுத்தத் துவங்கினோம். இசை கேட்பது, வாகனங்களில் பயணிப்பது, ஊஞ்சல் ஆடுவது என அவர்களின் விருப்பங்களைக் கண்டுகொள்வது அவர்களின் வளர்ச்சிப் பாதையை வடிவமைக்க மிகவும் உதவியாக இருக்கும்.

படங்களைப் பயன்படுத்துங்கள்:

பெரும்பான்மை ஆட்டிச நிலையாளர்கள் பார்ப்பதன் மூலம் கற்பவர்கள் (Visual Learners). எனவே எந்தவொரு கட்டளையையும் வாயால் மட்டும் சொல்லாமல் படமாகக் காட்டி அவர்களுக்கு விளக்குங்கள். அது இன்னமும் விரைவாகப் புரியவைக்கும்.

ஆட்டிச நிலைக் குழந்தைகளின் வளர்ச்சி தாமதம் மட்டுமே ஆகும். தடைபடக் கூடிய ஒன்றல்ல. பெற்றோரின் தொடர் முயற்சியும், சீரான பயிற்சிகளும் அவர்களையும் வளர்ச்சி என்னும் ஏணியில் ஏற வைத்தே தீரும்.

எல்லா முயற்சிகளுக்கும் அடிநாதமாக இருக்க வேண்டியது – நம் குழந்தையால் எதையும் கற்றுக்கொள்ள முடியும் என்ற நம்பிக்கை மட்டுமே. நாம் பேசுவதை, கற்றுத்தருவதை குழந்தைகள் கவனிக்காதது போலத் தெரிந்தாலும் கூட நம்பிக்கை இழக்காமல் ஒவ்வொரு செயலையும் தொடர்ந்து பயிற்றுவித்துக்கொண்டே இருங்கள்.

எதிர்பாரா ஒரு கணத்தில் அவர்கள் அதைக் கற்றுக் கொண்டிருப்பதை உணர முடியும். அத்தகைய சின்னச் சின்ன சந்தோஷங்களே நம் வாழ்வை வசந்தமாக்கும்.

ஏப்ரல் 2020 , செல்லமே இதழில் வெளியான கட்டுரை

Posted in அனுபவம், ஆட்டிசம், உலக ஆட்டிச விழிப்புணர்வு தினம், கட்டுரை, சிறப்பியல்புக் குழந்தைகள் | Tagged , , , | 1 Comment

மரபு மருத்துவ மீட்பர்களின் கவனத்திற்கு

கொரானா உங்களை அண்டாமல் இருக்க வீட்டு மொட்டை மாடியில் யந்திரம் ஜெபித்து நிறுவித் தருகிறேன் என்கிற விளம்பரம் நமக்கு நகைச்சுவையாகப்படுகிறது. ஆனால் ஒரு சிலருக்கு அந்த விளம்பரத்தின் மீதும் கூட நம்பிக்கை வருகிறது – பணத்தைக் கரியாக்குகிறார்கள். அதைப் பற்றி நாம் சொல்வதற்கொன்றுமில்லை.

ஆனால் அதேநேரம் நான் சித்த மருத்துவத்தில் கொரானாவுக்கு மருந்து கண்டுபிடித்துவிட்டேன், சீனாவுக்கே நான்தான் மருந்து அனுப்பினேன் என்றெல்லாம் சொல்கிறவர்களைப் பார்க்ககையில் யாரும் சிரிப்பதில்லை. பெரும்பாலானோருக்கு அது உண்மையாக இருக்குமோ என்றும் மயக்கம் ஏற்படுகிறது.

இதில் மலையைத் தூக்கி என் கைகளில் வையுங்கள், அதைத் தூக்கிக் காட்டுகிறேன் என்ற நகைச்சுவைக் காட்சியைப் போல ஒரு வார்டு நோயாளிகளை அவர்களிடம் கொடுத்துவிட்டால் மருந்தை நிறுவிக் காட்டுவார்களாம். இப்படிப் பேசுபவர்களை குற்றம் சொன்னால் , நான் தமிழன், தமிழ்வழி மருத்துவத்தை முன்வைப்பதால்தான் என்னை ஒதுக்குகிறார்கள் என்று புலம்புகிறார்கள். இந்தப் புலம்பலில் சிலபல தமிழ் ஆர்வலர்கள் மயங்கி இது போன்ற டுபாக்கூர்களை ஆதரித்துத் தொலைக்கிறார்கள்.

இன்று கொரானாவுக்கு மருந்து கண்டுபிடித்துவிட்டதாக அறிவித்து நவரச நாயகனாக பரிணமிப்போர் ஏற்கனவே பல காலமாக ஆட்டிசம், டவுன் சிண்ட்ரோம் போன்ற பல்வேறு அறிவுசார் குறைபாடுகளை 100% குணப்படுத்துவதாக பல பத்திரிக்கைகளிலும் விளம்பரம் வெளியிட்டு கல்லா கட்டிக் கொண்டிருப்பவர்கள்தான்.

இப்படியானவர்களிடம் மாட்டிய பெற்றோர்களின் கண்ணீர்க் கதைகள் ஏராளம். அவர்களிடம் சிகிச்சைக்காக சென்றவுடன் குழந்தையின் சிக்கல் எதைப்பற்றியும் காதிலேயே வாங்கிக் கொள்ளாமல் ஏழாயிரம், எட்டாயிரம் என்று தொகையைச் சொல்லி ஒரு மாதத்துக்கான மருந்துகளைத் தலையில் கட்டுவர்.

காலையும் மாலையுமென வேளைக்கு 8-10 மாத்திரைகள், பல்வேறு வண்ணங்களில். ஆறு மாதம் வரை மருந்துகளை எடுத்தும் பிரயோஜனம் துளியும் இல்லை என்று அவரிடம் மீண்டும் சென்றால் இன்னும் ஒரு ஆறு மாதத்திற்கு மருந்து சாப்பிடுங்கள் என்று கூசாமல் சொல்வர்.

அதற்குப் பின்னரே பல பெற்றோர்கள் இவர்களிடமிருந்து தப்பி ஓடுவார்கள். முறையான சட்டபூர்வ நடவடிக்கை எடுக்குமளவு பெற்றோர்களுக்கு தெம்பும், நேரமும் இருப்பதில்லை என்பதால் அப்படியே இவர்களின் பிழைப்பு ஓடுகிறது. இப்போதெல்லாம் சிறப்புக் குழந்தைகளின் பெற்றோருக்கான குழுமங்கள் பெருகி விட்டதால், இது போன்ற ஏமாற்றங்களை அங்கு பகிர்ந்து கொள்ள முன்வருகின்றனர். இது கொஞ்சம் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி வருகிறது.

அதே ஆட்கள்தான் இப்போது கொரானாவைக் குறிவைத்து நம் முன் துண்டை விரித்திருக்கிறார்கள். மூட்டுவலியோ, தலைவலியோ போல சில நாட்கள் சிகிச்சை எடுத்துப் பார்த்துவிட்டு ஒத்துவரவில்லை என்று ஓட, கொரானா ஒன்றும் மெல்லக் கொல்லும் வியாதியல்ல. உடனடியாக, முறையாக நிரூபணம் உள்ள அலோபதி சிகிச்சையை எடுத்துக் கொண்டாலே கூட உயிரிழப்புக்கான வாய்ப்புகள் உள்ள நிலையில் இது போன்ற போலிகளிடம் ஏமாறாதீர்கள்.

அடுத்து தமிழ் வழி மருத்துவம் ஊருக்கு இளைத்ததா என்று வரிந்து கட்டிக்கொண்டு வருபவர்கள் முதலில் செய்ய வேண்டியது சித்த மருத்துவத்தில் ஒரு புது மருந்தை அறிமுகம் செய்வதற்கான முறையான வழிமுறைகளை உருவாக்குவதுதான். புதிய ஆராய்ச்சிகள், கண்டுபிடிப்புகளுக்கான நிரூபண முறைகள் போன்றவை வெளிப்படையாக கட்டமைக்கப்பட வேண்டும்.

ஐந்து வருடம் அரசின் சித்தா, ஆயுர்வேதா போன்றவற்றை படித்துவிட்டு வருபவரும் மருத்துவர், நான் பரம்பரை மருத்துவர் என்று சொல்லிக் கொள்பவரும் மருத்துவர் என்றால் யாரைத்தான் நம்பித் தொலைப்பது?

வர்ணாசிரமத்தை வேரோடும் வேரடி மண்ணோடும் களைந்துவிட கச்சை கட்டிக்கொண்டவர்கள் கூட இந்த துறையில் பரம்பரை மருத்துவர் என்பதற்காக சிலரை ஆதரிப்பது எப்படி சரியாகும்? போலி மருத்துவர்களின் விளம்பரங்களை முதலில் அரசு தடை செய்ய வேண்டும்.

இன்னமும் நுட்பமான மோசடிகளும் இங்கே உண்டு. இந்த மருத்துவர்கள் தங்களது மருத்துவமனையின் பெயரிலோ அல்லது மருத்துவரின் சொந்தப் பெயரிலோ தளங்களை ஆரம்பித்து நடத்தித் தொலைக்க வேண்டியதுதானே?

ஆட்டிசம் க்யூர், டோண்ட் ஒர்ரி ஆட்டிசம் போன்ற பெயர்களில் இவர்களின் தளங்கள் இயங்கும். எனவே ஆட்டிசம் என்று இணையத்தில் தேடினாலே இவர்களின் மோசடி வலையில் விழும் வாய்ப்புகள் அதிகம். ஆட்டிசத்தை குணப்படுத்த முடியுமா என்று இணையத்தை துழாவும் அப்பாவிப் பெற்றோர் எல்லோரையும் வலையில் அரித்தெடுத்துவிட வேண்டும் என்ற பேராசையில், குறுக்கு வழிகளை பயன்படுத்திக் கொள்ளும் இது போன்ற களவானித்தனங்களை என்னவென்று சொல்வது?

இன்று மரபு மருத்துவத்தை தூக்கிப் பிடிக்கும், முறையான பட்டப்படிப்பை முடித்த மருத்துவர்களும் தங்களின் சிண்டிகேட்டை வலுவானதாக்கி, மோசடிகளைக் களையும் வழிமுறைகளை உருவாக்க வேண்டும். அதற்குப் பின்னர் வந்து மக்களை குறை சொல்லுங்கள்.

Posted in அனுபவம், ஆட்டிசம், எண்ணம் | Tagged , , , , | Leave a comment

மைத்ரீம் பஜத

1966ல் எம். எஸ் அம்மா ஐ.நா சபையில் பாடிய பாடல்களில் ஒன்று இப்பாடல். அந்நிகழ்வுக்காகவே இதை மறைந்த காஞ்சிப் பெரியவர் சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள் இயற்றித் தந்தார்.
புலனடக்கம்(தாம்ய), கொடை(தத்த), கருணை(தயத்வம்) – இம்மூன்றையும் முன்னிறுத்தும் பாடல் இது. கனியின் குரலில் இங்கே கேட்கலாம்.

Posted in ஆட்டிசம், இசை, கனி அப்டேட்ஸ், கனி இசை | Tagged , , , , , , , , , , | Leave a comment